30 June 2011

ஒற்றை மரமாய்...

எப்படி இருக்கிறாய் 
பெண்ணே ! 
நீ
எங்கே இருக்கிறாய்
என்ற கேள்விக்கு
விடை தெரியாமல்
விசும்பலுடன் நான்...



காலத்தின் கைங்கர்யத்தால்
நாம் பிரிந்தாலும்
நம் காதலை
பிரிக்காமல்
பெயர்களில் தாங்கியபடி
நிற்கிறது ஒற்றை மரம்...

புத்தருக்கு ஞானம்
பிறந்தது
போதி மரத்தில்
எனக்கு
காதல் பிறந்தது 
ஒற்றை மரத்தில்...

மரத்தின் மடியில் 
நமக்கு நாமே நிழலாய் 
எத்தனை நாட்கள்
நின்றிருக்கிறோம்...

உன்னைப்  பார்த்த
பிறகு தான்
என் கிறுக்கல்களும்
கவிதைகளாயின...

உனக்காக நான் எழுதிய
கவிதைகளில்
பயன்பட்டவர்கள் பலர்...
இன்று
அவர்களெல்லாம்
கல்யாணமாகி குழந்தைகளுடன்...

நல்ல வேலை
நாம் சந்தித்த நாட்களில்
நம்மிடம்
கைபேசி இல்லை...
இருந்திருந்தால்
ஒரு நாள் பிரிவிற்கே
உதடுகளில் முத்தம்
கிடைத்திருக்குமா ?...
              
அந்த
முத்தத்தின் ஈரம்
என் இதழ்களில்
உன் பிரிவினால்
ஈரம் 
என் கண்களில்...

புகை பிடிப்பதை
குறைக்கச்  சொன்னாய் 
விட்டொழித்தேன்.!
கோபம் கூடாதென்றாய்
காந்தியைப் போலானேன்...

நீ
சொன்னதையெல்லாம் செய்தேன்
உன்னை
மறந்து விடச் சொன்னாயே
அதைத் தவிர..
மண்ணுக்குள் போனாலும்
மறக்க முடியுமா
அந்த நாட்களை!

ஒரு பார்வைக்கு
ஏங்கிய நாட்கள்...
ஒரே பார்வையில்
ஓராயிரம் அர்த்தம்
சொன்ன நாட்கள்...

கோடையில்
குளிர்ந்த நாட்கள்...
பனியில்
வேர்த்த நாட்கள்...

எத்தனை முறை
பேசிக் கொண்டாலும்
சாகும் வரை
சலிக்காத நாட்கள்...

உன்னைச் சந்திப்பதற்கு முன்
நான் வாழ்ந்த
வாழ்க்கையில்
நீ
ஏன் வரவில்லை 
என்று யோசித்தேன்...

இன்று
உன்னைப் பிரிந்திருக்கும்
இந்த நாட்களை
நான்
ஏன் வாழ்கிறேன்
என்று யோசிக்கிறேன்...

இருந்தும் வாழ்கின்றேன்!

நம்
மூன்றாண்டு காதலில்
மூச்சைப் பிடித்தபடி...

சயனைடு உண்டவன்
ருசியை உணறும் முன்  
செத்துப் போவான்...
நானும்
மனதால் மரித்துப் போனேன்
நீ
பிரிந்த அந்த நொடியில்...

நம் பிரிவின்
ஒரே பயன்
இது போன்ற
சில
நூறு கவிதைகள்...

அதில் ஒன்றாவது
உன்
கைகளில் சேரும்
என்ற நம்பிக்கையில்
நிமிர்ந்து நிற்கிறேன்
ஒற்றை மரமாய்...



19 June 2011

அவன்-இவன் அழுத்தமில்லாதவன்

      பெரிய ஹீரோக்கள் ஆர்யா, விஷால் கூட்டணியில்   பாலா இயக்கும் படம் என்பதால் எதிர்பார்ப்புடன் சென்றேன்..அதை படத்தின் பின்பாதி மட்டும்
ஓரளவுக்கு பூர்த்தி செய்தது  என்று தான் சொல்ல வேண்டும்....

                               
               
    பொதுவாக கடைநிலை மனிதர்களின் உறவுகளையும் ,உணர்வுகளையும் அழுத்தமாகவும்,அழகாகவும் படம் பிடிக்கும் பாலா அவன்-இவன் படத்தில்
ஏனோ அங்கும் இங்கும் தடுமாறி இருக்கிறார்.. முதல் பதினைந்து  நிமிடங்களுக்குள் கதை எதை நோக்கி செல்கிறது என்பதை
தெளிவாக உணர்த்துவது சிறந்த திரைக்கதைக்கு அழகு என்று சொல்வார்கள்.. இந்த படத்திலோ முதல் பாதி முடியும் வரை பாலா என்ன சொல்ல வருகிறார் என்றே புரியவில்லை .....

      திருட்டை குல தொழிலாக கொண்டவனின் (ஆனந்த் வைத்யா ) மூத்த
தாரத்து(அம்பிகா) மகன் வால்ட்டர் வணங்காமுடியாக விஷால் ,இரண்டாவது தாரத்தின் ( பிரபா ரமேஷ்) மகன் கும்பிடறேன் சாமியாக ஆர்யா , அதே ஊரில் சொத்துக்களை எல்லாம் பறி கொடுத்து விட்டு தனி மரமாக வாழும் ஜமீன் ஹைனசாக ஜி.எம். குமார்...ஊரில் உள்ள
எல்லோரும் இவரை மதிக்கிறார்கள்..அதிலும் குறிப்பாக விஷால் ,ஆர்யா
குடும்பத்தில் ஒருவன் போல ஹைனெஸ் நெருக்கமாக இருக்கிறார்....
இவர்களைத் தவிர வில்லனாக ஆர்.கே.. விஷால் , ஆர்யாவின் காதலிகளாக ஜனனி ஐயர் மற்றும் மதுஷாலினி நடித்திருக்கிறார்கள்....

     ஜமீனின் 60  வது பிறந்த நாள் விழாவில் பெண்கள் போடும் குத்தாட்டத்தோடு படம் தொடங்குகிறது..அதில் பெண்வேடமிட்டு விஷால்
போடும் ஆட்டம் நல்ல அறிமுகம்....விஷாலுக்கு இது முதல் படம்...
ஒரு முழு நடிகனாக அவர் பரிணமித்திருக்கும்  முதல் படம்..
                                              
          பெண்தன்மை கலந்த தோற்றம் ,மாறுகண் பார்வை,இரட்டைக் குரல் என படம் முழுவதும் வியாபித்து இருக்கிறார் விஷால்...சாவி தொலைந்து விட்டதால் ஒரு ஜட்ஜ் வீட்டிற்கு பீரோவை உடைப்பதற்கு அழைத்து வரப்படும் விஷால் அவரிடமே சாவி கேட்பது...ஓட்டைப் பிரித்து திருடப்போன இடத்தில் சின்ன பெண்ணிடம் நகையை புடுங்காமல் செண்டிமெண்ட் பார்ப்பது,..ஜனனி ஐயரை பார்க்கும் போது ஜொள்ளுடன் வழிவது என்று படம் 
முழுவதும் சிரிக்க வைக்கும் விஷால்  கிளைமாக்ஸ்இல் ஆர்.கே வை பழி தீர்க்கும் போது தான் ஒரு ஆக்ஸன் ஹீரோ தான் என்று நிரூபிக்கிறார்.....
சூர்யா வரும் ஒரு காட்சியில் முக பாவனைகள் மூலம் நவரசத்தையும் காட்டும் 
போது விஷால் தானா என்று நம்ப முடியவில்லை...அற்புதம்... (அதே காட்சியில் சூர்யாவின் முகபாவமும் சூப்பர் )

      விஷாலுக்கு சமமாக ஆர்யாவை விட ஒரு படி மேலாக எல்லோரையும் கவர்பவர் ஜமீன் ஹைனசாக வரும் ஜி.எம்.குமார்.. ஒட்டு மீசை வைத்துக்கொண்டு குழந்தைத்தனமாக விழுந்து விழுந்து சிரிக்கும்
முதல் காட்சியில் இருந்து முழு நிர்வாணமாக்கப்பட்டு  ஆர்.கே வால்  சாகடிக்கப்படும் கடைசி காட்சி
வரை மனதில் நிற்கிறார்..
                                                
         முன்பாதியில் விஷாலை வம்புக்கு இழுக்கும் ஆர்யா பின்பாதியில் விஷால் விஸ்வரூபம் எடுத்தவுடன் அடக்கி வாசிக்கிறார்..போலீஸ்காரர்களுடன் இவர் அடிக்கும் லூட்டி கல..கல..
பிதாமகனில் சூர்யா செய்தது போன்ற பாத்திரம் ஆர்யாவிற்கு இப்படத்தில் 
கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது...

        சுருட்டு பிடித்துக்கொண்டு சவடால் பேசும் அம்பிகா,குடித்து விட்டு மகனுடனே குத்தாட்டம் போடும் பிரபா ரமேஷ்,
இறைச்சிக்காக மாடுகளைக் கடத்தும் குரூர வில்லனாக ஆர்.கே , நெற்றி முழுவதும் விபூதி பூசிக்கொண்டு குற்றவாளிகளுடன் 
கெஞ்சிக்கொண்டும்,கொஞ்சிக்கொண்டும் அலையும் சப் இன்ஸ்பெக்டராக 
ராமராஜ் என்று எல்லோருமே கவனிக்க வைக்கிறார்கள்...

        ஜனனி , மதுஷாலினி இருவரில் முன்னவர் கண்களாலேயே கவர்கிறார்..   
                            

     "அம்மா மாவு மாவா போவுதுமா' - 'விடுடா என்ன வந்தவங்களுக்கு தோசையா சுட்டு தரப்போற!.. "உனக்காக என்ன செய்யணும் சொல்லு பீயக்கூட திங்குறேன்" போன்ற எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் வசனங்கள் கடைநிலை 
மக்களின் யதார்த்தமான பேச்சு வழக்கை பிரதிபலிக்கின்றன...

      இசையும்,ஒளிப்பதிவும் படத்திற்கு ஏற்றார் போல அமைந்திருக்கின்றன..
குறிப்பாக ஆர்யா,மது சம்பத்தப்பட்ட காட்சிகளில் இசையும் , வானத்தைப் 
பின்னணியாக கொண்டு முழு பிரேமில் ஆர்யா வசனம் பேசும் இடத்தில் 
ஒளிப்பதிவும் அருமை... எடிட்டிங் தொய்வான திரைக்கதையை  ஓரளவு
சரிக்கட்டுகிறது..
                       
          இயக்குனர் பாலா பிதாமகனில் சூர்யா சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளில்
வைத்திருந்த காமெடியை  இன்றும் ரசிக்கலாம்..ஆனால் அதையே அவன்-இவன் படம் முழுவதும் செய்ய முயற்சி செய்தது ஏனோ ஒட்டவில்லை ..
விக்ரம்,சூர்யா,ஆர்யா வரிசையில் விஷாலையும் நல்ல நடிகனாக
மாற்றியதற்கு பாலாவை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம்....
அதே போல் ஜி.எம்.குமார் முழு நிர்வாணமாக ஓடும் காட்சியில் துளி கூட
அருவறுப்பு இல்லை ...அனுதாபமே மிஞ்சியது..அது பாலா டச்..
                         
        இந்தப்படம் பார்த்த பிறகு சேதுவை தவிர்த்து பாலா  செய்த
படங்கள் எல்லாம் ஒரே பாணியில் இருப்பது புலனாகிறது..
அசாதரணமாகவும் , அழுக்கேறியும் கதாநாயகன் , அவன் திருடனாய்,போக்கிரியாய் எப்படி இருந்தாலும் அவனைக் காதலிக்கும் 
வெள்ளைத் தோல் கதாநாயகி , குரூரமான வில்லன் , அவன் யாரையாவது 
சாகடிக்க அதற்கு பழி தீர்க்கும் ஹீரோ , பட முடிவில் சாவு நிச்சயம்(சேது உட்பட)... ..

     அவன்-இவன் பிதாமகன், நந்தாவின் கலவை என்று கூட சொல்லலாம்...
காட்சியமைப்புகளில் நிறைய வேற்றுமைகள் இருந்தாலும் அடிப்படை
விஷயங்கள் ஒன்று போலவே உள்ளன ..எல்லோரையும்  சேர்த்து சந்தோசமான பாடல் வரும்போதே யாரோ சாகப்போவதை நம்மால் ஊகிக்க முடிகிறது... pithamaganil  விக்ரம்-சூர்யா-சங்கீதா இவர்கள் கூட்டணியில்   இருந்த கெமிஸ்ட்ரி  இதில் மிஸ்ஸிங் ...

      முதல் பாதி படத்தில் காமெடி என்ற பெயரில் ஏதேதோ செய்கிறார்கள்..அதிலும் ஆர்யாவுடன் கூடவே வரும் குண்டுப்பையன் சிரித்துக் கொண்டே இருக்கிறான்..நமக்கு தான் ஏனோ சிரிப்பு வரவில்லை..
இடைவேளையில் ஒரு திருப்பமாக ஒரு கோடி மதிப்புடைய சந்தனக்கட்டைகளை விஷால் கடத்துவது போல காட்டுகிறார்கள்..பிறகு
அது என்ன ஆச்சுதுனே தெரியல...

       வெயிலுக்குப் பின் அங்காடித்தெரு எடுத்த வசந்த பாலன்,ராம் படத்திற்கு பின் பருத்தி  வீரன் எடுத்த அமீர் ,  பொல்லாதவனுக்கு பிறகு ஆடுகளம் எடுத்த வெற்றி மாறன் இப்படி எத்தனையோ பேர் அடுத்தடுத்த படங்களில்
வேறு வேறு தளங்களுக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்..
        பாலா அவர்களும் தன் அடுத்த படத்தை  சற்று மாறுபட்ட கோணத்தில்
எடுக்க  வேண்டும் என்பது என் எதிர்பார்ப்பு..


      

17 June 2011

ஆரண்ய காண்டம் - புது அத்தியாயம்

                                   
       நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு குறிப்பாக இந்த வருடத்தில் வந்திருக்கும்  தமிழ்
படங்களில் என்னை மிகவும் பாதித்த படம் "ஆரண்ய காண்டம்"....கடந்த ஆண்டு சர்வதேச திரை அரங்கில் தெற்கு ஆசியாவின் சிறந்த படத்திற்கான ஜூரி  விருதினைப் பெற்றதில் இருந்தே இந்த படத்தின் வரவிற்காக 
நான் காத்துக் கொண்டிருந்தேன்  என்று  சொல்லலாம்...சர்வதேச விருதிற்கான காரணத்தை  படமும் நிரூபித்திருக்கிறது....

        இயக்குனர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை விட எப்படி சொல்கிறார் என்பதே முக்கியம் என்பது  படத்தின் திரைக்கதை மூலம் நிரூபணம் ஆகிறது...
                      எது தர்மம் ?
                      எது உனக்கு சரியோ அதுவே தர்மம்....   

     மேற்கண்ட வரிகளை படம் தொடங்கும் போதும் முடியும் போதும்
போடுகிறார்கள்..இதுவே படத்தின் மூலம் .

           பெரிய கடத்தல் தாதாவான சிங்கம்பெருமாள் ( ஜாக்கி ஷெராப் ), 
வயதானாலும்  அவன் கட்டாயப்படுத்தி  வைத்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இளம்பெண் சுப்பு ( யாஸ்மின் பொன்னப்பா) , அவளுடன் கள்ளத்தொடர்பு வைத்திருக்கும் சப்பை ( ரவி கிருஷ்ணா ) , கடத்தல் கூட்டத்தில் ஒருவனான பசுபதி ( சம்பத் ), இவர்களின் கடத்தல் விளையாட்டுக்குள் வந்து சிக்கிக்கொள்ளும் கலையன் ( குரு சோமசுந்தரம் ) மற்றும் அவன் பையன் கொடுக்காப்புளி ( மாஸ்டர் வசந்த் ) இவர்களுக்கு இடையில் 
நடக்கும் சம்பவங்களே கதை....
                          
                     
             படம் மெதுவாக நகர்வது போல இருந்தாலும் இடையில் சிறிது நேரம் 
கூட நம்மை அங்கே,இங்கே நகர விடாமல் ஒன்ற வைப்பது திரைக்கதையும் , 
நடிகர்களும்...அதிலும் குறிப்பாக குரு சோமசுந்தரம் மற்றும் மாஸ்டர் வசந்த் 
வரும் காட்சிகளில் நகைச்சுவையை தெளித்திருப்பது இயக்குனரின் சாமர்த்தியம்....
இயல்பான வசனங்களும் , புத்திசாலித்தனமான காட்சி அமைப்புகளும் படத்தை 
அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்கின்றன ...

             எல்லோருமே இயல்பாக நடித்திருக்கிறார்கள்..தன்னுடன் இருக்கும் 
இளம் பெண்ணை சந்தோசப்படுத்த முடியாமல் எரிச்சல் பட்டு   அவளை அடிக்கும்
முதல் காட்சியில் இருந்தே கலக்குகிறார் ஜாக்கி..அவர் பல்லைக் காட்டுவது  ,
ஆங்கிலம் பேசுவது  , மெதுவாக ஆடிக்கொண்டே மாடிப்படிகளில்
ஏறுவது என எல்லாமே அசத்தல்...ஒருவனை இரக்கமே 
இல்லாமல் அடித்து விட்டு அதன் ரத்தக்கறை சட்டை எங்கும் பரவி இருக்க அதை கொஞ்சம் 
கூட சட்டை செய்யாமல் தன் செருப்பின் அசுத்தத்தை துடைக்கும் 
ஒரு காட்சி ஜாக்கியின் நடிப்பிற்கும் , ஒருவனை கொடூரமானவனாக காட்ட வசனமோ , வீச்சறுவாலோ தேவையில்லை என்பதற்கும் 
ஒரு உதாரணம்.... 
 இவருக்கு பின்குரல் கொடுத்தவர் இன்னும் 
நேர்த்தியாக சென்னை பாஷை பேசியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்...
                                           
               இந்த படத்தில் ஹீரோ என்று யாரும் இல்லா விட்டாலும் சம்பத் அந்த இடத்தில்
தானாக பொருந்துகிறார்.. தன் கூட்டாளிகளே எதிரியாக மாறியவுடன் சாமர்த்தியமாக 
அவர் தப்பும் இடம் அருமை... மனைவியை காப்பாற்றுவதற்க்காக இவர் 
மாஸ்டர் வசந்திடம் கத்தும் போது அரங்கமே அதிர்கிறது..இரண்டு கோஷ்டிகளுக்கு
இடையே சண்டையை மூட்டி விட்டு இவர் தப்பிப்பது பழைய பார்முலாவாக
இருந்தாலும் ரசிக்கும் படியாகவே இருக்கிறது...

        படத்தின் முக்கியமான இருவர் கூத்துப்பட்டறை சோமசுந்தரமும் அவர்
பையன் கொடுக்காப்புளியாக வரும் மாஸ்டர் வசந்தும்..வாழ்ந்து கெட்ட 
குடும்பத்தை நம் கண் முன்னே நிறுத்துகிறார்கள்.. அப்பா மகனாக இவர்கள் இருவரின் கூட்டணி , நடிப்பு , உடல் மொழி எல்லாமே அருமை..சேவல் சண்டையில்
வாய் சவடாளால் சேவலை பழி கொடுக்கும் அப்பாவுடன் சண்டை போடும் மகன் ஏக வசனங்களால் திட்டி விட்டு  பின்னர் அழுது கொண்டே   கட்டிக்  கொள்ளும் காட்சியை ஒரு உதாரணமாக சொல்லலாம்
இந்த இடத்தில் யுவனின் பின்னணி இசை உலகத்தரம்....
அடுத்த வேலை சோறு இருக்கிறதோ இல்லையோ அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல்  நிகழ்கால நொடியினை நேசிக்கும் , அனுபவிக்கும்
இவர்களின் இந்த மனம் நெகிழ வைக்கிறது...

       7g க்குப் பிறகு ரவி கிருஷ்ணா  நடித்திருக்கும் உருப்படியான  படம் இது..பொதுவாக யாரும் நடிக்க தயங்கும் "சப்பை" கதா பாத்திரத்தில் அவர் நடித்ததைப்  பாராட்டலாம்..
பொதுவாக கதா நாயகிகளை ஏமாளியாகவும் , முட்டாளாகவும் காட்டும்
தமிழ் சினிமாவில் யாஸ்மின் பொன்னப்பாவை கொஞ்சம் புத்திசாலியாகவும் , சுயநலவாதியாகவும்  காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர்...எனக்கு ஏன் சமோசா வாங்கி கொடுத்த ? என்று இழுத்து இழுத்து
இவர் ரவி கிருஷ்ணாவுடன் பேசும் போது குளுமை...கடைசியில் இவர் செய்யும் கொலை பெரிய திருப்பம்....
                        

         இவர்களை தவிர கஜபதி மற்றும் கஜேந்திரனாக வருபவர்களும் , அஜய் ராஜும் ஒரு காட்சியில் மட்டும் வந்தாலும் கிருஷ்ணாவும் இயல்பாக நடித்திருக்கிறார்கள்....

          இதையெல்லாம் விட படத்தோடு நம்மை ஒன்ற செய்யும் முக்கிய
அம்சங்கள் இசையும் , ஒளிப்பதிவும்....புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகாது
என்று தன் பின்னணி இசை மூலம் மீண்டும் ஒரு முறை நிரூபித்து
இருக்கிறார் யுவன் சங்கர் ராஜா...இவரது இசை கதைக்குள் ஒரு கதை சொல்கிறது ..தேசிய விருதினை எதிர்பார்க்கலாம்...
             அதே போல பி.எஸ்.வினோத் தேவையான இடங்களில் போதுமான \
வெளிச்சத்தைக் கொடுத்து ஒளிப்பதிவில் அசதி இருக்கிறார்..
                                                       
               இயக்குனர் தியாகராஜன் குமாரராஜாவிற்க்கு  இது முதல் படம் என்று நம்ப முடியவில்லை..அந்த
அளவு நடிகர்களை வேலை வாங்கியிருக்கிறார்..இயல்பான  வசனங்களும் ,
நேர்த்தியான திரைக்கதையும் குமாரராஜாவின் கூடுதல் பலங்கள்..இவரை தமிழ் சினிமாவிற்கு
அறிமுகம் செய்த எஸ்.பி.பி.சரணை பாராட்டலாம்...குறிப்பாக அடுத்தடுத்த காட்சிகள் நேரடியாக தொடர்பில்லாதது போல் இருந்தாலும் சாமர்த்தியமாக அதை சேர்த்திருக்கும் திரைக்கதை உத்தி அருமை..
உதாரணமாக ஜாக்கி ஒரு காட்சியில் தன் கைத்துப்பாக்கியை காணவில்லை என்று தேடுகிறார்..உதவியாளர்களை சந்தேகப்படுகிறார்...ஆனால் கிளைமாக்ஸ் இல் யாஸ்மின் பொன்னப்பா
அதை உபயோகப்படுதும் போது தான் அவர் எடுத்திருப்பார் என்று நம்மால்
யூகிக்க முடிகிறது...
                   உனக்கு அப்பாவை ரொம்ப பிடிக்குமா?..
அப்படில்லாம் இல்ல...ஆனா அவர் எங்க அப்பா அதான்...
இது போன்ற வசனங்கள் எளிமை , அருமை ...

             படத்தில் இப்படி எவ்வளவோ சிலாகிக்கும் விஷயங்கள் இருந்தாலும்
குறைகளும் இல்லாமல் இல்லை..முதலில் இதன் தே...பையா, லூசு...கூ போன்ற
வசனங்களும், முதல் காட்சி உட்பட பல காட்சிகளும் குடும்பத்துடன் சென்று பார்க்கும் சூழலை
உருவாக்கவில்லை...இதன் நோக்கம் குடும்பப்படம் பார்ப்பவர்கள் அல்ல
என்றாலும் "ஏ "   சான்றிதழ் பெற்ற படம் என்று தெரிந்தோ தெரியாமலோ வந்து விட்டு அரை மணி நேரம் முடிந்தவுடன் பலர் ஏக வசனங்களில் இயக்குனரை
திட்டி விட்டு வெளியே சென்றதை பார்க்க முடிந்தது...காண்டம் என்று படத்தலைப்பில் இருக்கும் போதே அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
.
           அஜய் சொல்லும் ஆண்டிகளை கரெக்ட் செய்யும் விஷயம் , சேவல் சண்டை இவையெல்லாம் இடைசெருகல்கள்...படத்தோடு நாம் ஒன்றினாலும்
ஏதோ ஒன்று நம்மை அந்நியப்படுத்துகிறது.. கிளைமாக்ஸ்க்கு முந்தின
ஸ்லோ மோசென் சண்டைக்காட்சி இவ்வளவு பெரிய கடத்தல் கோஷ்டிகளிடம் ஒரு துப்பாக்கி கூட இல்லையா என்று
கேட்க வைக்கிறது...
         சில குறைகள் இருந்தாலும் நிச்சயம்
   "ஆரண்ய காண்டம் " - தமிழ் சினிமாவிற்கு ஒரு புது அத்தியாயம்

10 June 2011

சூன் 2 - இசை பிறந்த நாள்

           சூன் 2 - அன்னக்கிளியில் ஆரம்பித்து அழகர்சாமியின் குதிரை 
வரை தன்  இசையால்  இயற்கையில் பிரிந்து  கிடக்கும்  உயிர்களை இணைத்துக் கொண்டிருக்கும் இசைஞானி பிறந்த நாள் ..ஆம் இசை பிறந்த நாள்...
 இசையே நீ...இசைஞானி மட்டும் அல்ல,....இசையே நீ...
                               
            1943  ஆம் ஆண்டு பன்னைப்புரத்தில்  பிறந்தவருக்கு பெற்றோர்கள் தெரிந்தே தான் "ஞானதேசிகன்" என்று பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்...தன்  இசை ஞானத்தால் எல்லோர் இதயங்களையும் இளமையாக வைத்து அதில் எப்போதுமே ராஜாவாக
சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவர் தான் "இசைஞானி" இளையராஜா...

            1976  இல் ஆரம்பித்து இன்று வரை 900த்துக்கும் மேற்பட்ட படங்கள் 
4000த்துக்கும்   மேற்பட்ட பாடல்கள் , இவர் இசைக்காகவே வணிக ரீதியாக வெற்றி பெற்ற நூற்றுக்கணக்கான படங்கள், நான்கு தேசிய விருதுகள்,  தமிழகம்,ஆந்திரம்,கேரளம்,மத்திய பிரதேசம்  என பல மாநில அரசுகளின்  விருதுகள்,  இந்தியாவின் மூன்றாவது பெரிய விருதான பத்ம  பூஷன் விருது ,

               ஆசியாவிலேயே சிம்பொனி இசை அமைத்த முதல்
இசையமைப்பாளர் , ஒரே வருடத்தில் 50  க்கும்  மேற்பட்ட படங்களுக்கு இசை
அமைத்த ஒரே இசையமைப்பாளர் , 2005   ஆம் ஆண்டு எம்.எஸ்.வி யுடன் இணைந்து வழங்கப்பட்ட துளசி விருது ,

        பி.பி.சி. வானொலி அறிவித்த உலகின் சிறந்த பத்து  பாடல்களில் இவர்
இசையமைத்த "ராக்கம்மா கையத்தட்டு" பாடல் தொடர்ச்சியாக இடம் பெற்றிருந்தது , 45 நிமிடங்களில்  சின்னத்தம்பி படத்திற்கான அத்தனை  ஹிட் பாடல்களையும் இசை அமைத்தது என்று இசைஞானியின் பெருமைகளை
சொல்லிக் கொண்டே போகலாம் ...நிச்சயம் இந்த ஒரு பதிவு போதாது..
ஆனால் இது அவரைப்பற்றிய புள்ளி விவரங்களை மட்டும் சொல்லும்  பதிவு அல்ல ...
           என்னைப் போன்ற கோடானு கோடி மக்களின் சந்தோசம்,துக்கம்,காதல்,காமம்,தனிமை,ஏக்கம்,பிரிவு, என எல்லா உணர்ச்சிகளிலும்  உறவாடும் அவர் இசையை பற்றிய பதிவு...

           தமிழ் திரையுலக வரலாற்றை இசைஞானிக்கு முன் இசைஞானிக்குப்  பின் என்று இரண்டாக பிரிக்கலாம்..அதுவரை இசை நன்றாக இருந்தாலும்
எம்.ஜி.ஆர் பாடல் , சிவாஜி பாடல் ,ஜெமினி பாடல் என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்த மக்களை இளையராஜாவின் பாடல்கள் என்று சொல்லவைத்தது 'அன்னக்கிளி" பாடல்கள்...அன்றைய காலகட்டத்தில் ஹிந்தி பாடல்களை விரும்பி
கேட்டுக் கொண்டிருந்த தமிழர்களை தமிழ் பாடல்களை கேட்க வைத்ததோடு  மட்டும்  அல்லாமல் ஹிந்தி இசையமப்பாளர்களையே தமிழ் பாடல்களை திருடி 
மெட்டு போட வைத்தவர் இசைஞானி ..
                       
           ராமராஜன்,விஜயன் போன்ற சாமான்ய முகங்களையும் , மோகன் , கார்த்திக்,முரளி என்று பல புது
முகங்களையும் மக்கள் மனதில் பதிய வைத்தது இசைஞானியின் இசை ..

           இந்தியாவிலேயே பின்னணி இசைக்கு புது பரிணாமம் கொடுத்தது
இசைஞானியின் இசை..இன்றைய காலகட்டத்தைப் போல கைபேசி,,இணையதளம்  போன்ற வசதிகள் இல்லாத அந்தக் காலத்திலேயே
மனித மனமெங்கும் இசையை விதைத்தது  இசைஞானியின் இசை...
                       .
           சபா கச்சேரிகளில் புரிந்தோ,புரியாமலோ தலையாட்டிக் கொண்டிருந்து விட்டு
கிராமிய இசையை சாவுக் கொட்டு என்று சொன்ன கூட்டத்தின் பார்வையை
 "சிந்து பைரவி" படத்திற்கு பிறகு  தலை கீழாக திருப்பிப்போட்டது
 இசைஞானியின் இசை ..
                         
           இன்று மேற்கத்திய  பாடல்களை முழுவதும் திருடி விட்டு தன் பெயரை இசையமைப்பாளர் என்று போட்டுக்கொள்பவர்கள் மத்தியில்
"புன்னகை மன்னன்" படத்தின் மூலம் இசையின் எல்லைகளை விரிவு படுத்தியது இசைஞானியின் இசை....

             தமிழ் மொழி, இனம் என்று சொல்லி ஒரு கூட்டம்  ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்க தமிழ் வரிகளை பட்டி தொட்டி எங்கும் பரப்பியது இசைஞானியின் இசை...

            தமிழனின் எந்த ஒரு விஷேசத்தையும் வியாபித்திருப்பது இசைஞானியின் இசை..தாயின் அரவணைப்பு , காதலியின் நேசம்,
நண்பனின் ஆறுதல் என எல்லாவுமாக ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் நம்முடன் கூடவே பயணப்படுவது
இசைஞானியின் இசை...

          பள்ளிப்பருவம் , முதல் காதல், கல்லூரி நாட்கள் , சுற்றுலா பயணம் ,
காதல் தோல்வி , நண்பர்களுடன் செய்த கூத்து என்று எல்லா நினைவுகளையும்
அசை போட  வைக்கும் இசைஞானியின் இசை ...
                                         
            இன்றும் பல படங்களின் பின்னணி இசையாக
ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருக்கிறது
இசைஞானியின் பழைய பாடல்கள் ,
தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் கூட  இதை விட்டு வைக்கவில்லை... 
இசைஞானியின் இசை பாதிப்பு இல்லாமல் ஒருவரும் இசை அமைக்க முடியாது ....    
            
         ஒப்பிடுதல் செய்தே நேரத்தைக்கழிக்கும் தமிழன் ஏ.ஆர்.ஆர். என்ற
இளைஞனின் இசை ஒரு புத்துணர்வைக் கொடுத்தவுடன் இருவரையும்
ஒப்பிட்டதில் ஒன்றும் ஆச்சர்யம் இல்லை..
     இசைஞானியின் இசையில் புதிதாக ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்லும் அளவிற்கு நீண்டது காது  கேளாதோர் பட்டியல்...

      ஏ.ஆர்.ஆர் வருகைக்குப் பிறகும் வள்ளி,வீரா,வால்டர் வெற்றிவேல்,அவதாரம்,காசி,காதலுக்கு மரியாதை,கண்ணுக்குள் நிலவு, சேது,விருமாண்டி,பிதா மகன்,நான் கடவுள் என்று தமிழில் இசைஞானி இசை அமைத்த
படங்களின் பாடல்கள் அனைத்தும் சூப்பர் ஹிட்,.... சீனி கம்,பா,பழசி ராஜா என்று பிற மொழி படங்களின் ஹிட் பாடல்கள், அதிகம் விற்பனை ஆன "திருவாசகம்" என்ற தனி இசைத்தொகுப்பு  என்று அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்...இருந்தும் "அம்னீசியா"வில் இருப்பவர்களை நாம் எழுப்ப முடியாது....

           76 ஆம்  ஆண்டுக்கு முன்னர் இறந்தவர்களையும், உயிரோடு இருந்தும்
இசைஞானியின் இசையினை உணராமல் நடை பிணமாக வாழ்பவர்களையும் எண்ணி வருத்தப்படுவதைத் தவிர நாம் வேறொன்றும்
செய்ய முடியாது ....
                                  
        இசை  மட்டுமே தெரிந்த இசைஞானிக்கு வியாபார நுணுக்கம், வெளி நாடுகளில் தன் முகவர்களை நியமித்தல் போன்ற விஷயங்களில் ஈடுபாடு
இல்லாததால் உலக அளவிலான ஆஸ்கர்,கிராமி விருதுகள் போன்றவை எட்டாமல் போயின..விருதுகள் வழங்கப்படுவது மட்டும் இல்லை..
சில நேரங்களில் வாங்கப்படவும் செய்கின்றன....இல்லையென்றால் நான்கு
தேசிய  விருதுகள் மட்டுமா கொடுத்திருப்பார்கள்??..

            இசைஞானிக்கு வாழும் காலத்திலேயே "பாரத் ரத்னா" பட்டம் வழங்கப்பட வேண்டும் , அவர் பெயரில் தேசிய அளவிலான
இசைப் பல்கழைக்கழகம் தொடங்கப்பட வேண்டும், இனி வழங்கப்படும் இசை சம்பந்தப்பட்ட எல்லா விருதுகளும் இசைஞானியின் பெயரிலேயே
வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளோடும், இசைஞானி வாழும்
காலத்தில் நாமெல்லாம் வாழ்கிறோம் என்று சந்தோஷப்படுவதொடும்
நின்று விடாமல் தமிழனாக பிறந்த ஒவ்வொருவரும் இசைஞானியின்
பெருமையினை மேலும் மேலும் உலகமெல்லாம் பரப்ப வேண்டும்....

            இசைஞானி சம்பந்தப்பட்ட  பதிவு என்பதால் விரல்கள் தாளம் போடுவதை என்னால் தவிர்க்க முடியாததன் விளைவே இந்த நீண்ட பதிவு...
                

29 May 2011

இந்தியன் பைசா லீக்

                         தோனியின்  தலைமையிலான சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸ் அணி  தொடர்ச்சியாக இரண்டாவது முறை  ஐ.பி.எல் கோப்பையை தட்டிச் சென்றதன் மூலம் தான் ஒரு தலை சிறந்த கேப்டன் என்பதை தோனி  மீண்டும் நிரூபித்து இருக்கிறார்..நேற்று சென்னையில் நடந்த இறுதிப் போட்டியில் பெங்களூரு அணியை சென்னை 58 ரன்கள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்தது ...
                      
       2007  ஆம் ஆண்டு நடந்த 20 -20  உலக கோப்பையை தொடர்ந்து , 2010  ஆம் ஆண்டு ஐ.பி.எல் கோப்பை , அதே ஆண்டு நடந்த ஏர்டெல் சாம்பியன்ஷிப் கோப்பை , 2011  ஆம்  ஆண்டிற்கான 
50 ஓவர் உலகக்கோப்பை   என்று நான்கு ஆண்டுகளில் அவர் தலைமையின் கீழ் 
அணிகள் ஐந்து  பெரிய   வெற்றிகளை குவித்திருப்பது தோனியின் சிறப்பம்சம்...
             இதையெல்லாம் விட டெஸ்ட் போட்டிகளில் அவர் தலைமையிலான இந்திய அணி சர்வதேச டெஸ்ட் அணிகளுக்கான தர வரிசைப் பட்டியலில் முதல் இடத்தை ஒரு வருடத்திற்கும்  மேலாக தக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது...
             தோனியின் வருகை வெறும் வேகம் -விவேகம் அல்ல என்பதை நிரூபிப்பதோடு உத்வேகத்திற்க்கான அடையாளத்தையே மாற்றியிருப்பதும் தோனியின் பாணி...
                                    
              கேப்டன் என்பவன் அணியை முன் நின்று வழி நடத்தி செல்பவன் மட்டும் அல்ல அணியில் உள்ளவர்களை அவர்களின் திறமைக்கேற்ப முன்னிறுத்தி அவர்களை பின் நின்று காப்பவனும் கூட
என்ற  தத்துவத்தை விளையாட்டு உலகிற்கு மட்டுமல்லாமல் 
 தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ள எல்லா துறையினருக்கும்
தன் வெற்றிகளின் மூலம் எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார் தோனி   ...
               தன் தலைமையின் கீழான அணியை தனிப்பட்ட எவரையும் நம்பும்
படி வைக்காமல் அணியாக ஆட வைத்ததும், அவரவர் தங்கள் பங்கிற்கு சிறப்பாக செயல்பட்டதும் தோனியின் பலம்..
               சரியோ தவறோ தனக்கு தோன்றும் முடிவுகளை தயக்கமின்றி எடுப்பது , அதனை எந்த வித மறு யோசனையும்  இல்லாமல் செயல்படுத்துவது , தான் எடுக்கும் முடிவுகளின்
எதிர் மறையான பின் விளைவுகளின் முழுப் பொறுப்பையும் தானே
ஏற்றுக்கொள்வது , சரிவு ஏற்படும் நேரங்களில் முன்
நின்று தன்னம்பிக்கையுடன் வழி நடத்துவது என்று தலைமைப் பண்பிற்கான அனைத்து அம்சங்களும் தோனியிடம் உள்ளன...உலகக்கோப்பை
இறுதிப்போட்டி இதற்கு ஒரு உதாரணம்.....
                                          
                சூதாட்ட புகார்களில் சிக்கி சரிவில் இருந்த இந்திய அணியை மீட்டது
கங்குலியின் தலைமை..அது வரை தற்காப்பு ஆட்டம் ஆடிக்கொண்டிருந்த இந்திய
அணியை தலை நிமிர்ந்து எதிரிகளை கண்ணோடு கண் பார்க்க வைத்து ஓட விரட்டியது
கங்குலியின் உத்வேகம்..
              கங்குலியின்  தலைமையின் கீழ் மெருகேறிய  யுவராஜ் சிங்,ஹர்பஜன் சிங், ஜாகிர் கான் , சேவாக் போன்றவர்கள்
இன்று தோனி சர்வதேச போட்டிகளில் குவிக்கும் வெற்றிகளுக்கு பெரிதும்
காரணமாக இருபதையும் யாரும் மறுக்க முடியாது....
             கங்குலி,திராவிடுக்கு பிறகு கேப்டன் ஆவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட சேவாக் சரியான பார்மில் இல்லாததும் , யுவராஜ்,ஹர்பஜன் போன்றவர்களின் நடவடிக்கைகளின் மீது தேர்வுக்குழுவினருக்கு
போதிய நம்பிக்கை இல்லாததும் தோனியின் மீது அதிர்ஷ்டக் காற்று வீச
காரணமான விஷயங்கள்...
               அதிர்ஷ்டம் இல்லையென்றால் சர்வதேச போட்டிகளில் மூன்றே வருட அனுபவம் பெற்ற தோனி தன்னை விட
மூத்த வீரர்களை தாண்டி கேப்டன் பதவியை அடைந்திருக்க முடியாது..
ஆனால் திறமையும்,உழைப்பும்,சாதுர்யமும் உள்ளவர்களையே அதிர்ஷ்டம்
அணைத்துக் கொள்ளும் என்பது தோனியின் வளர்ச்சியைப் பார்த்து
நாம் தெரிந்து கொள்ளும் உண்மை....அதே நேரத்தில் சர்வதேச போட்டிகளில் இந்திய அணி பெற்ற  வெற்றிகளுக்கு முக்கிய காரணமாக
இருந்தது க்ரிஷ்டனின் பயிற்சி...அர்ஜுனனுக்கு எப்படி ஒரு கிருஷ்ணனோ
அதே போல தோனிக்கு ஒரு க்ரிஷ்டன்..
                                             
            சென்னை ஐ.பி.எல் கோப்பையை வென்றது ஒரு பக்கம் சந்தோசமாக
இருந்தாலும் ஒன்றிரண்டு போட்டிகளை தவிர மற்றவை எல்லாம் விறுவிறுப்பாக இல்லாதது பெரிய குறை..சர்ச்சைகளுக்கு பெயர் போன
ஐ.பி.எல் இந்த முறையும் வீரர்கள் நாட்டுக்கு ஆடுவதை விட காசுக்கு ஆடுவதற்கே
முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள் என்ற சர்ச்சையை கிளப்பி இருக்கிறது..
              இது உண்மை தான் என்பதை மலிங்கா , கிரீஸ் கெயில் போன்றவர்கள் ஏற்கனவே நிரூபித்து விட்டார்கள்....ஆனால்
கம்பீர்,யுவராஜ்,சச்சின் போன்றவர்களும்  ஐ.பி.எல் தொடரை முழுமையாக
ஆடி விட்டு இப்போது மேற்கிந்திய தீவுகளுக்கு எதிரான தொடரில் இருந்து
தங்களை விளக்கி கொண்டதன் மூலம் இந்த சர்ச்சை மேலும் வலுத்திருக்கிறது...அதிலும் குறிப்பாக நூறாவது சர்வதேச சத்தத்தை அடிப்பார் என்று எதிபார்க்கப்பட்ட சச்சின் விலகி இருப்பது ரசிகர்களுக்கு பெரிய ஏமாற்றம்.....
                                                
                மூத்த வீரர்கள் விலகிக் கொண்டதன் மூலம் பத்ரிநாத்,சிக்கர் தவான்,
மனோஜ் திவாரி போன்ற இளம் வீரர்களுக்கு வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பது
சந்தோசம்..முன்பிருந்தது போல மேற்கிந்திய தீவுகள் அணி பலம் வாய்ந்ததாக இல்லாததும் , அவர்களின் ஆடுகளம் வேகப்பந்திற்கு பெரிய
அளவு சாதகமாக இல்லாததும் மூத்த வீரர்கள் விலகியதற்க்கும், இளம் வீரர்கள் வாய்ப்பு பெற்றதற்கும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்...
              இருப்பினும் உலகக்கோப்பையை தொடர்ந்து ஐ.பில்.எல்,அதை தொடர்ந்து மேற்கிந்திய தீவுகள் தொடர்,பின்னர் இங்கிலாந்து தொடர் என்று வரிசையாக இருப்பது தெரிந்திருந்தும் கிரிக்கெட் வீரர்கள் ஐ.பி.எல்.
ஆடுவதற்கே அதிக ஆர்வம் காட்டியிருப்பது ஐ.பி.எல் ஐ
"இந்தியன் பிரீமியர் லீக்" என்று அழைப்பதை விட
"இந்தியன் பைசா லீக்" என்று அழைப்பதே பொருத்தம் என சொல்ல வைக்கிறது.........
           


         

22 May 2011

உன் நினைவுகளோடு....

ஒவ்வொரு முறையும்                               
உன்னைப்  பார்த்து விட்டு
திரும்பும் போது                                            
உயிரற்ற உடலாய் 
பயணப்படுகிறேன்..........                                                  
                                                     
                                                                                                                                                                                        
பேருந்துப்  பயணங்களில்
பின்னோக்கி விரையும்  
மரங்களைப்  போல
உன்னை நோக்கித்  தாவுது
என் மனக்குரங்கு .....

நிலவினைக்  காட்டி
சோறூட்டும் அன்னை 
விரலினை பிடித்துக் கொண்டு 
அடங்கள் செய்யும்
சிறு குழந்தை போல
உன்
நினைவுகளில் தவழ்கிறது
என் மனக்குழந்தை .......

எனக்கு
உயிர் கொடுத்தாள்  தாய்
என்
பேனாவிற்கு "உயிர்மை"
கொடுத்தவள் நீ...                           
                                           
                                                                                                    
கல்லூரிக்  காலங்களில்
கன்னியரை மயக்க
கவிதைகள் புனைந்தேன் பல...
"கண்டதும் காதல்"-
காமக் கிளர்ச்சிகளை காதல் என 
தப்பாக கற்பிதங்கள் 
செய்து கொள்ளும்
வயது அது ....

இது
உன்னை பற்றிய கவிதை
மட்டும் அல்ல 
உண்மையை பற்றியதும் கூட...

என் 
ஒவ்வொரு பயணத்தின் போதும்
எனை மறக்காமால் 
எடுத்து  வரச்  சொல்லி
நீ
எழுதிக் கொடுக்கும்
பொருட்கள் பல..
ஆனால்
நான் எதை மறந்தாலும்
மறவாமல் சுமந்து வருவது
உன் நினைவுகள் .....
                                                                            
பிரசவம்
பெண்களுக்கு மறு ஜென்மம்
என்பார்கள்
எனக்கும் கூடத்தான் 
உன்னை பிரிந்திருப்பதால் ...

உன்னைக் காணும்
அந்த
ஒரு நாளிற்காக
ஒவ்வொரு நாட்களையும்
பிரயத்தனப்பட்டு
கடத்திக் கொண்டிருக்கிறேன்
உன் நினைவுகளோடு......


19 May 2011

ஆடுகளத்துக்கு ஆறு தேசிய விருதுகள்


                  2010  ஆம்  ஆண்டிற்கான  58 வது தேசிய திரைப்பட   விருதுகள் இன்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன 
     ..         . இந்த முறை அதிகமாக  தென் இந்திய திரைப்படங்களுக்கு  18 விருதுகள் வரை வழங்கப்பட்டு
 இருப்பது  இதுவே முதல் முறை  ......        அதிலும் குறிப்பாக தமிழ் நாட்டிற்கு  13 விருதுகள் கிடைத்திருப்பதும் இதன் 
சிறப்பம்சம்... 
                                 
            அதிகப்படியாக சிறந்த நடிகர் - தனுஷ் ( இத்த விருது  கேரள நடிகர் சலீம் குமாருடன் சேர்த்து வழங்கப்படுகிறது ) .....
சிறந்த திரைக்கதை மற்றும் இயக்கம்  - வெற்றி மாறன் 
சிறந்த நடனம் - தினேஷ் குமார் , சிறந்த படத்தொகுப்பு - கிஷோர்
சிறப்பு விருது - ஜெயராமன்  என்று மொத்தம் ஆறு விருதுகளை
அள்ளி சென்றிருக்கிறது ஆடுகளம்...காண்க .ஆடுகளம் விமர்சனம்...
             மதுரை கருப்பாகவே ஆடுகளத்தில் வாழ்ந்து காட்டிய தனுஷிற்கு இது சரியான சந்தர்ப்பத்தில் கிடைத்திருக்கும் பெரிய  அங்கீகாரம்.. சிறந்த நடிகருக்கான விருதுகள் பெற்ற  எம்.ஜி.ஆர்,கமல்,விக்ரம் போன்ற கதாநாயகர்கள் வரிசையில் இப்போது தனுஷும் இடம் பெற்று விட்டார் ..
( ஆசிய ஆப்பிரிக்காவின் சிறந்த நடிகர் என்ற விருதை பெற்ற நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசனுக்கு சிறந்த நடிகருக்கான தேசிய விருது கிடைக்காதது விருதுக்கு கிடைத்த துரதிருஷ்டம் )....
                                    
         இரண்டாவது படத்திலேயே இரண்டு தேசிய விருதுகள் பெற்று சிறந்த
இயக்குனருக்கான விருதினை பெரும் மூன்றாவது இயக்குனர் என்ற
பெருமையினை தட்டி செல்கிறார் வெற்றி மாறன்..( அகத்தியன்,பாலா இருவரும் இவ்விருதினை வாங்கிய பெருமைக்குரியவர்கள் )
           இயல்பான நடிப்பால் எல்லோரையும் கவர்ந்த ஈழக் கவிஞர்  ஜெயராமன்  
சிறப்பு விருதினை பெற்றிருக்கிறார் .
                                                   ஆடுகளத்திற்கு அடுத்தபடியாக தென்மேற்கு பருவக்காற்று , எந்திரன் ,
நம்ம கிராமம் போன்ற படங்களும் தலா இரண்டு விருதுகளை தட்டி சென்றிருக்கின்றன...
            தற்போது  கிராமத்து அம்மா என்றவுடன் நினைவுக்கு வரும் சரண்யா
தென்மேற்கு பருவக்காற்று படத்திற்காக
சிறந்த நடிகைகான விருதினை வாங்குகிறார்..(மராத்திய நடிகை மிதாலி ஜக்டப்பும் இவ்விருதினை பெறுகிறார் )..
       தமிழச்சியின் தாய் பாசத்தையும்,வீரத்தையும் பறை சாற்றும் தென்மேற்கு பருவக்காற்று படத்திற்கு சிறந்த தமிழ் படத்திற்கான விருதும் கிடைத்திருக்கிறது 
                                    
      ஏழாவது முறையாக சிறந்த பாடல் ஆசிரியருக்கான விருதினை இம்முறையும் வைரமுத்து வாங்குகிறார் ..( தென்மேற்கு பருவக்காற்று )
இந்தியாவிலேயே அதிக பட்சமாக தேசிய விருதினை பெரும் தனி நபர் இவர் என்றே நினைக்கிறேன் ..( கமல் பிலிம் பேர் விருதினை வேண்டாம் என்று சொன்னது போல 
இவர் சொன்னால் தான் உண்டு போல )  .
                    எளிமையான பாடல்களாலும் ,எதுகை மோனையாலும் எல்லோர்
மனதிலும் இடம் பிடித்த கவிஞர் வாலிக்கு ஒரு தேசிய விருது கூட
வழங்கப்படாதது மனதை பிசையும்  முரண்பாடு...
                சிறந்த துணை நடிகைக்கான் விருதினை சுகுமாரி பெறுகிறார் 
( படம் - நம்ம கிராமம் ).  சிறந்த உடை அமைப்புக்கான விருதும் பெறுகிறது ..
                           
   எந்திரன் படத்திற்காக விருது பெறுபவர்கள் .காண்க எந்திரன் திரை விமர்சனம்......
   சிறந்த கலை இயக்குனர் - சாபு சிரில் மற்றும்
           ஸ்பெஷல் எபக்ட்ஸ் - ஸ்ரீநிவாஸ்  மோகன் ...
          குறைந்த பட்சம் நான்கு விருதுகளாவது கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட "மைனா"
திரைப்படம் ஒரே ஒரு விருதினை  மட்டும் பெற்றிருப்பது ஏமாற்றமே ...
                              
               நகைச்சுவை நடிகராக மட்டுமல்லாமல்
தன்னை சிறந்த குணச்சித்திர நடிகராகவும் நிரூபித்த "தம்பி" ராமையாவிற்கு    
சிறந்த துணை நடிகருக்கான விருது கிடைத்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி....
                   இவை தவிர சிறந்த திரைப்படமாக "அடமிண்டே மகன் அபு" என்ற மலையாள படமும் , சிறந்த பொழுது போக்கு படமாக சல்மான்கான் 
நடித்து சென்ற வருடம் அதிக பட்ச வசூலை அள்ளிய "தபாங்"    என்ற ஹிந்தி 
படமும் தேர்வு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன....
     விருது பெறும் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்கள்.....
                

17 May 2011

அழகர்சாமியின் குதிரை

                                                            
        திருவிழா பாடலில் இருந்து தொடங்கும் படம் முடியும் வரை 
சொந்த ஊர் திருவிழாவிற்கு நேரே சென்று பார்த்து விட்டு வந்த அனுபவத்தை 
தருகிறது...படம் முடிந்து வரும்போது சுந்தர ராமசாமி , கி.ராஜநாராயணன் நாவலை 
படித்து முடித்தது போன்ற உணர்வு ....
        இலக்கியம் படமாக்கப்படும் போது  வணிக ரீதியான சமாதானங்களால் வழி மாறி போய் விடுவதுண்டு ...ஆனால் 
பாஸ்கர் சக்தியின் கதையை அதன் மண் மனம் மாறாமல் இயக்கி இருக்கும் 
சுசீந்தரனின் சாமர்த்தியத்திற்கு என் பாராட்டுக்கள்...
        மழை வரம் வேண்டி அழகர் சாமிக்கு திருவிழா எடுக்க ஒரு கிராமமே
ஆயத்தமாகிறது..உள்ளூர் பகையையும் மீறி எல்லா ஏற்பாடுகளும் நடந்து
கொண்டிருக்க திடீரென அழர்சாமியை வைத்து ஊர்வலம் செல்ல வேண்டிய மரக்குதிரை  காணாமல் போய் விடுகிறது...காவல் துறையினரிடம் புகார் சொல்லியும் பிரயோஜனம் இல்லை..
           இதற்கிடையில்  ஒரு நிஜ குதிரை இவர்கள் கையில் சிக்க அது அழகர் சாமியே அனுப்பி வைத்ததாக நம்பும் கிராமம் உண்மையான குதிரைக்காரன் வந்து கேட்கும் போது கூட
தர மறுத்து விடுகிறது... கடைசியில் திருவிழா நடந்ததா ?. குதிரைக்காரனுக்கு குதிரை கிடைத்ததா ?..
                                     என்ற மீதி கதையை
காதல் , ஜாதி பிரச்சனை , மக்களின் மூட நம்பிக்கை, கிராமத்து மக்களின்
வெள்ளந்தி மனது இவற்றுடன் பிணைந்து எளிமையாகவும், நகைச்சுவையுடனும் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.....
                 திருவிழாவிற்கு பணம் கேட்டு வீடு வீடாக ஊர் பெரியவர்கள் பயணப்படும் போதே சிரிப்பும் நம்முடன் சேர்ந்து படம் நெடுக பயணம் செய்கிறது...ஊர் தலைவரின் பையனாக வரும் "இனிகோவும் , அவரின் காதலியாக நடித்திருக்கும் பெண்ணும் கண்களாலேயே பேசிக்கொள்ளும் காட்சிகள் அற்புதம்
                                                   
                 இவர்கள் மட்டும் அல்ல படத்தில் வரும் ஊர் தலைவர்,கோடங்கி ,ஆசாரி,மைனர்   என்று அனைவரும் இயல்பாக நடித்து இருக்கிறார்கள்....காவல் துறை அதிகாரியாக வரும் அருள்தாசை
குறிப்பிட்டு சொல்லலாம்..
               சூரி நிறைய சிரிக்க வைக்கிறார்..சில இடங்களில் நாகேஷின்
 உடல் மொழியை நினைவு படுத்துகிறார்..மலையாள மாந்திரீகராக வரும்
கிருஷ்ணமூர்த்தியின் பொய் மூட்டைகளை முழுமையாக நம்பும்
மக்களின் மூட நம்பிக்கைகள் படம் நெடுக தெளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன....
பட முடிவில் கடவுள் நம்பிக்கை உண்மையா ? பொய்யா ? என்ற கேள்வி
எழாமல் இல்லை...
              கதையின் நாயகனாக வரும் அப்புக்குட்டிக்கு இப்பட வாய்ப்பு ஒரு 
வரபிரசாதம் ...கோபமாக சண்டை போடும் போது  ,சோகமாக அழும் போது  ,
குழந்தைத்தனமாக சிரிக்கும் போது என படம் நெடுக உணர்வு பூர்வமாக 
நடித்திருக்கிறார்...சரண்யாவுடனான இவர் காதல் காட்சிகளை விட குதிரைக்காக 
இவர் போடும் சண்டை காட்சிகள் மனதில் நிற்கின்றன...
                                                            
              கதை, திரை கதையை தவிர படத்தின் மற்ற இரண்டு பலங்கள்
இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு...இசை ஞானி வாத்தியங்களில் மட்டும் நம்மை 
தாலாட்டாமல் மெளனமாக இருந்தும் கதையோடு நம்மை ஒன்ற செய்கிறார்...
அப்புக்குடியின் அறிமுக காட்சியில் இவரின் இசை அற்புதம்..
"பூவ கேளு" பாடல் கேட்டது போல  இருந்தாலும் கேட்கும் படியாக இருக்கிறது.... "தேனீ" ஈஸ்வரின் ஒளிப்பதிவு கண்ணுக்கு குளிர்ச்சி..
                தன் பிழைப்பை கெடுத்த கிராமத்து மக்கள் மீது அப்புக்குட்டி காட்டும் ஆவேசம், அதே மக்கள் திருவிழா கொண்டாடுவதற்காக தன்
குதிரையை விட்டுக்கொடுக்கும் பரிவு , குதிரையை தர மறுக்கும் கிராமத்து
மக்களின் இயல்பு இவை எல்லாமே யதார்த்தம்....
                 படம் நெடுக யதார்த்தமாக இருந்தாலும் அப்புக்குட்டி-சரண்யா
இவர்களுக்கு இடையேயான காதல் சினிமா சாயம் பூசியது போல் தெரிகிறது ...குதிரையுடன் செல்லாவிட்டால்
சரண்யா செத்து விடுவாள் என்றெல்லாம் சொல்வது  சினிமாத்தனம்....
                  உலக சினிமாக்களை உல்டா அடித்து விட்டு
கதை,திரைக்கதை,வசனம் என்று தங்கள் பெயரை போட்டுக் கொள்ளும்
இயக்குனர்கள் மத்தியில் நல்ல இலக்கியத்தை அதன் தரம் மாறாமல்
எடுத்திருக்கும் இயக்குனர் சுசீந்தரனுக்கு ஒரு சலாம்...இனி வரும் இயக்குனர்களும் இது போன்ற நல்ல கதைகளை படமாக்கும் முயற்சிகளுக்கு முன் வந்தால்
தமிழ் சினிமாவின் எதிர்காலம் பிரகாசமாக இருக்கும்...
                    அழகர்சாமியின் குதிரை - அனைவருக்கும் ஏற்ற சவாரி

               
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...