அரையாண்டு சினிமா ( 2012 ) - ஓர் அலசல் ...

திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் - தொழிலாளர்கள் இடையேயான இழுபறியால் இந்த  வருடம் பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் பெரிதாய் வராத நிலையில் சிறிய முதலீட்டு படங்கள் நிறையவே ரிலீஸ் ஆகியிருந்தாலும் , அவற்றுள் வழக்கு எண் 18/9 , ராட்டினம் தவிர மற்றவையெல்லாம் வெறும் எண்ணிக்கைக்கு மட்டுமே உதவியிருக்கின்றன ...

வேலாயுதத்தை தொடர்ந்து  நண்பன்   வணிக ரீதியான வெற்றியை கொடுத்ததோடு , வழக்கமான பாணியிலிருந்தும்  சற்று மாறி விஜய்க்கு தோள் கொடுத்திருக்கின்றான்   ...  வேட்டை யுடிவியிடம் பெரிய விலைக்கு விற்கப்பட்டாலும் , திரைக்கதையை பொறுத்தவரை வேகத்தடையாகி போனதால்  ரசிகர்களிடம் பெரிய வரவேற்ப்பை பெறவில்லை ...  

மெரினா  மூலம் பாண்டிராஜ் ஒரு தயாரிப்பாளராக ஜெயித்த போதும் இயக்குனராக அவரின்   மெரினா  அலைகள்  கால் தொடவில்லை ...  எதிர்பார்க்கப்படும் திரைப்படங்கள் - 2012  இல் இருந்த  தோனி ,  அரவான் இரண்டுமே அதை பூர்த்தி செய்யாமல் போனதில் வருத்தமே , அதே போல நல்ல முயற்சியான  அம்புலி அரை  நிலவாய் போனதும் துரதிருஷ்டமே ... 

கழுகு பறந்த உயரம் குறைவாக இருந்தாலும் பாடல்கள் மற்றும் எடுக்கப்பட்ட விதத்தால் இயக்குனர் சத்ய சிவாவிற்கு நல்ல பெயரோடு சேர்த்து அடுத்த படத்தையும் வாங்கிக் கொடுத்திருக்கிறது ... குறும்படமாக நல்ல பெயரை பெற்ற காதலில் சொதப்புவது எப்படி படமாகவும் சொதப்பாமல் வசூலை பெற்று குறும்படம் எடுப்பவர்களுக்கிடையேயும் ஒரு நம்பிக்கையை கொடுத்திருக்கிறது ... 

வெறும் பாடல்களும் , பப்ளிசிட்டியும் மட்டுமே படம் ஓடுவதற்கு போதுமானதாகி விடாது என்பதை முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள் , 3 இரண்டுமே நிரூபித்திருக்கின்றன , அதிலும்  3 - ஐஸ்வர்யா தனுஷின் கொலவெறி  என்று சொல்லுமளவிற்கு ரசிகர்களை வெறுப்பேற்றி விட்டது ...  கர்ணன்  நூறு நாட்களுக்கும் மேல் ஓடி காலத்தால் அழியாமல் எல்லோர் மனதிலும் நீங்கா இடத்தை பிடித்துவிட்டான் ...

ராஜேஷ் தனக்கு எது வருமோ அதை சரியாக செய்து   ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி  யை டபுள் ஓகே செய்துவிட்டார் . இவருடைய பாச்சா அடுத்தமுறை பலிக்குமா என்பதை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும் . இதே பாணிக்கு பெயர் போன சுந்தர்.சி யின்  கலகலப்பு வெற்றி பெற்றதிலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை ... அர்பன் ரொமாண்டிக் ஸ்டோரியை ஸ்டைலாக சொன்ன விதத்தில்  லீலை ஏமாற்றவில்லை என்றே சொல்லலாம்... 

தரமான படங்களின் மீது ரசிகர்களுக்கு இருக்கும் தீராத பசியை தீர்த்து வைத்த வகையில்  வழக்கு எண் 18/9 - வளர்ச்சிக்கான பாதை ...  ராட்டினம் சுற்றலாம்  என்ற போதும் அழகி , விடிவி வரிசையில் ஒரு படம் என்றெல்லாம் சொல்லுமளவிற்கு பெரிதாக ஒன்றுமில்லை .  கிருஷ்ணவேணி பஞ்சாலை  நேர்த்தியாக நெய்யப்பட்டிருந்தால் மனதில் நீங்கா இடத்தைப் பிடித்திருப்பாள்.

பில்லாவின் ரிலீஸ் தேதியையே ஒத்திப் போடுமளவிற்கு ஓவர்

பில்ட் அப்புடன் வந்த சகுனி ரசிகர்களை சலிப்பூட்டியதை தவிர வேறோன்றும் உருப்படியாக செய்யவில்லை ... வருட முடிவிற்குள் வருமென்று எதிர்பார்க்கப்படும் திரைப்படங்களுள் கமலின் விஸ்வரூபம் , அஜித் நடிப்பில் பில்லா 2 , விஜய் நடிப்பில் துப்பாக்கி , சூர்யா நடிப்பில் மாற்றான் இவைகளெல்லாம் மிக முக்கியமானவை ... 

சகுனி - சலிப்பூட்டும் சூதாட்டம் ...

தொடர்ந்து தன்னுடைய படங்கள் வெற்றி பெற்று விட்டாலே படம் எப்படி இருந்தாலும் ஓடி விடும் என்ற நினைப்பு நடிகர்களுக்கு வந்து விடும் ... ஆறாவது படத்திற்கே ஆயிரம் ஸ்க்ரீன்களுக்கு மேல் ரிலீசாகியிருக்கும் சகுனியை பார்த்தால் கார்த்திக்கு அந்த நினைப்பு வந்து விட்டது போல தெரிகிறது ...

காரைக்குடியில் ஊருக்கே படியளக்கும் வீடு கமல் ( எ ) கமலக்கண்ணனின்
( கார்த்தி ) வீடு ... சப்வே கட்டுவதற்காக அந்த வீட்டை இடிக்க ஆணையிடுகிறது ரயில்வே நிர்வாகம் , அதை எதிர்த்து ரயில்வே மந்திரியிடம் மனு கொடுக்க சென்னை வருகிறார் கார்த்தி ... மனு கொடுத்த கையோடு கார்த்தி ஆட்டோ டிரைவர் ரஜினி ஏகாம்பரத்திடம் ( சந்தானம் ) தன் அத்தை பெண் ஸ்ரீதேவியை ( ப்ரனிதா ) டாவடித்த கதையை சொல்கிறார், இட்லிக்கடை ஆச்சியை ( ராதிகா ) கவுன்சிலராக்குகிறார் , பிறகு போனால் போகிறதென்று அவரை மேயராகவும் ஆக்குகிறார் , சும்மா கிடந்த பீடி சாமியாரை ( நாசர் ) சர்வதேச லெவலுக்கு உயர்த்துகிறார் , அவ்வப்போது வீட்டை காக்க என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன் என்று முதலமைச்சர் பூபதியிடம் ( பிரகாஷ்ராஜ் ) சவால் விடுகிறார் , எதிர்க்கட்சி தலைவர் பெருமாளை ( கோட்டா ஸ்ரீனிவாசராவ் ) தேர்தலில் ஜெயிக்க வைத்து முதல்வராக்குகிறார் ...

படம் முடியும் போது ஏதோ நியாபகம் வந்தது போல ஹீரோயினும் , வீட்டை இடிப்பதற்கு எதிரான ஆர்டரும் கார்த்தியின் கைகளுக்கு வந்து சேர்கின்றன. அப்பாடா ஒரு வழியாக படம் முடிந்தது என்று எந்திரித்தால் டில்லி அரசியலை சீர்படுத்த கார்த்திக்கு அழைப்பு வருகிறது ... பிரசிடன்ட் தேர்தலை போல  தலை சுற்றுகிறதா ? அதுவே சகுனியின் தூளான கதை ...

என்ன பாஸ் மத்திய அமைச்சரிடம் மனுவை கொடுத்து விட்டு எதற்கு கார்த்தி தேவையில்லாமல் ஸ்டேட் பால்டிக்சுக்குள் நுழைகிறார் என்றோ , ஒரு தனியாளாக கார்த்தியால் எப்படி ஒரு மாநிலத்தின் அரசியலையே புரட்டிப் போட முடியுமென்றோ நீங்கள் கேள்வி கேட்பவராக இருந்தால் சகுனி இஸ் நாட் யுவர் கப் ஆப் டீ ... அதே சமயம் லாஜிக்கெல்லாம் பாக்காம படத்துக்கு போனோமா , ஜாலியா என்ஜாய் பண்ணோமா என்று நினைப்பவர்களுக்கும் சகுனி இஸ் நாட் பிட் பார் தி பில் ஆக இருப்பதே படத்தின் பெரிய குறை ...

மாஸ் ஹீரோவிற்குரிய கரிஸ்மா கார்த்தியிடம் இருக்கிறது ... ஆனால் அது மட்டும் போதுமென அவர் நினைத்து விட்டதே துரதிருஷ்டம் ... படத்தில் நடிப்பிற்கு பெரிய ஸ்கோப் இல்லை , எனவே கார்த்தி படம் நெடுக சிரிக்கிறார் , சிரிக்கிறார் , சிரித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார் ...ப்ரனிதா படத்தில் இருக்கிறார் அவ்வளவே ... குட்டைப் பாவாடையுடன் ஒரு பாடலுக்கு நடனமாடுவதோடு அவருடைய பணி முடிந்து விடுகிறது ... மாமா என்று அவர் கார்த்திக்கை பார்த்து குழட்டும் போது நமக்கு குமட்டுகிறது ...

சந்தானம் கார்த்தியுடன் சேர்ந்து நன்றாகவே காமெடி ஆட்டோ ஓட்டுகிறார் ... இருவரின் காம்பினேஷனும் மீண்டும் ஒர்க் அவுட் ஆகியிருக்கிறது , ஆனால் இவர்களின் கமல் - ரஜினி காம்பினேஷன் ஒரு லெவலுக்கு மேல் எரிச்சலை தருகிறது ... இன்னும் எத்தனை படங்களுக்கு தான் சந்தானம் ஆபத்பாந்தவனாக இருப்பாரோ தெரியவில்லை ...

ராதிகா , நாசர் , ரோஜா இவர்களுள் ராதிகா மட்டும் கவனிக்க வைக்கிறார் ... கோ பாணியில் அரசியல் படம் என்று பார்த்தால் , அந்த படத்தை போலவே முதலமைச்சராக பிரகாஷ்ராஜ் , எதிர்க்கட்சி தலைவராக கோட்டா ஸ்ரீனிவாசராவ் என காஸ்டிங்கும் அதைப் போலவே செய்திருக்கிறார்கள் , இதில் புதிதாக சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை ...

மனசெல்லாம் நல்ல மெலடி , மற்றபடி இந்த படத்திற்கு இந்த இசை போதுமென்று ஜி.வி.பிரகாஷ்குமார் நினைத்து விட்டாரோ என்னவோ ... சந்தானத்திடம் சொல்வதன் வாயிலாக கார்த்தி தன் பிளாஸ்பேக்கை சுவாரசியமாக சொல்வது , சந்தானத்தின் காமெடி , சீனியர் நடிகர்களின் பங்களிப்பு , தூள் கதையை தூசி தட்டி எடுத்திருந்தாலும் இரண்டரை மணி நேரத்திற்கும் மேல் அதை சொன்ன இயக்குனரின் தைரியம் இவைகளையெல்லாம் சகுனியின் ப்ளஸ்களாக சொல்லலாம் ...

தொடர்ந்து சக்சஸ் கொடுக்கும் ஹீரோவின் கால்ஷீட் இருந்தாலே போதும் வேறொன்றும் தேவையில்லையென நினைத்து விட்ட அறிமுக இயக்குனர் சங்கர் தயாளின் எண்ணம் , வசனத்தில் மட்டும் அவிழ்க்க முடியாத முடிச்சுக்களை போடுவதே சுவாரசியம் என்று சொல்லிவிட்டு எந்த வித சுவாரஸ்யமும் இல்லாமல் அமைக்கப்பட்ட திரைக்கதை , கதை மட்டும் தான் சுட்டது என்று பார்த்தால் கோ , சிவகாசி , மக்கள் ஆட்சி உட்பட பல படங்களில் பார்த்து பழகிப் போன காட்சிகள் , படம் பார்க்க வருகிறவர்கள் எல்லாம் மங்குணிகள் என்ற நினைப்பில் பசிக்கு ஹோட்டலில் புகுந்து ஏதோ நாலு இட்லி , வடை சாப்பிடுவது போல ஹீரோ அவ்வளவு ஈசியாக கவுன்சிலர் , மேயர் , முதல்வர் என அவ்வளவு பேரையும் உருவாக்கிக் கொண்டே போவது இவைகளெல்லாம் ரசித்திருக்க வேண்டிய சகுனியின் சூதாட்டத்தை சலிப்படைய வைக்கின்றன ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 39 

வழிப்போக்கன் ...

மயிலிறகால் வருடிவிட்டு
முள்ளால் தைப்பது
போலிருந்தது
ஒரே நாளில்
நடந்து முடிந்த
நம் சந்திப்பு ...

உயிருக்கும் வரை
உறையப் போகும்
நினைவுகளுக்கு முன்னாள்
உன் பெயரொன்றும்
பெரிதில்லை ...

பார்வையிலேயே
புரிந்து போன பிறகு
பெயரெதற்கு ?

வெறுமையுடன் வந்து
அடி மனதில்
பத்திரப்படுத்திய
உன் புன்னகையுடன்
திரும்புகிறேன் ...

வாழ்க்கையை பொறுத்தவரை
நாம் அனைவருமே
வழிப்போக்கர்கள் தான் ...

வழிப்போக்கனின் வாழ்க்கையையும்
அர்த்தமாக்கிக் கொண்டிருக்கும்
இது போன்ற
கரையாத
கடந்த கால நிமிடங்கள் ...

அந்த நிமிடங்களின்
அனுபவ சுவைக்காக
நீடித்துக் கொண்டிருக்கும்
வழிப்போக்கனின் வாழ்க்கை ...

கிருஷ்ணவேணி பஞ்சாலை - நேர்த்தியாக நெய்திருக்கலாம் ...

என் மாமா பையன் பல வருடங்களுக்கு முன்னாள் கோயம்புத்தூரில் ஒரு மில்லில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் . மில் மூடப்படவே ஒரு நாள் சொந்த ஊருக்கே வந்து விட்டான் . அந்த காலத்தில் நமக்கு தெரிந்த யாரவது ஒருவராவது மில்லில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். தொழிலாளர்கள் ஸ்ட்ரைக் , மில் மூடப்பட்டது என்றெல்லாம் செய்தித்தாள்களில் நிறைய படித்திருப்போம் . இப்படி செய்தியாக எங்கோ கேட்கும் விஷயத்தை முழு நீள படமாக்கி நம் கண் முன்னே உலவ விட்டிருக்கிறார் அறிமுக இயக்குனர் தனபாலன் பத்மநாபன் .

நாவல் போன்ற கதை , ஆனால் சினிமாவிற்கு தேவையான க்ரிப்பான திரைக்கதை இல்லையென்றே சொல்லலாம் . 1957 இல் நிர்வாகத் தகராறால் தன் பார்ட்னரை கொன்று விட்டு தற்கொலை செய்து கொள்ளும் ஒரு பெரியவரிடமிருந்து தொடங்கும் கதை , மில்லில் வேலை பார்க்கும் கதிர்
( ஹேமச்சந்திரன் ) , பூங்கோதை ( நந்தனா ) இருவரின் காதல் , நந்தனாவின் தாய் ரேணுகாவின் ஜாதி வெறி , போனஸ் தொடர்பாக முதலாளிக்கும் , தொழிலாளிகளுக்குமிடையே ஏற்படும் பிரச்சனை , மில் மூடப்படுவதால் இரண்டு தரப்பிற்கும் ஏற்படும் இழப்பு இவைகளையெல்லாம் படம் நெடுக 2007 வரை பதிவு செய்கிறது .

ஹேமச்சந்திரன் மில் தொழிலாளியாக இயல்பாக நடித்திருக்கிறார் . நந்தனாவின் கண்கள் நன்றாகவே பேசுகின்றன . படத்தின் தலைப்பிற்கேற்ப பஞ்சாலையை பிராதனப்படுத்தி இவர்களை கதாபாத்திரங்களாக மட்டும் உலவ விட்டிருப்பது இயக்குனரின் சாமர்த்தியம் . ஆனால் இவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட காதல் காட்சிகள் மனதில் பதியவில்லை . படம் நெடுக ரேணுகாவை பக்கத்து சீட்காரர் திட்டிக் கொண்டேயிருந்தார் , அவர் இறந்தவுடன் சந்தோசப்பட்டார் . அலட்டிக் கொள்ளாமல் தன் நெகடிவ் தனத்தை அழுத்தமாக பதிவு செய்ததே அந்த கேரக்டருக்கு கிடைத்த வெற்றி .

மில் முதலாளியாக ராஜீவ் கிருஷ்ணா , கேன்டீன் வைத்திருப்பவராக எம்.எஸ். பாஸ்கர் , கதிரின் அப்பாவாக பாலா சிங் என நிறைய பேர் கேரக்டருக்கு பொருத்தமாக இருந்தாலும் ஜொள் விட்டுக்கொண்டே பெண்களுக்கு சாக்லேட் கொடுத்து கவர் செய்யும் மில் சூப்பர்வைசர் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் சண்முகராஜன் நம்மை கவர்கிறார் . இந்த படத்தின் மூலம் காஸ்டிங் டைரக்டாராக ( தமிழ் சினிமாவுக்கு இது புதுசு ) புது அவதாரம் எடுத்திருக்கும் சண்முகராஜனுக்கு வாழ்த்துக்கள் . படம் நெடுக உலா வரும் நிறைய புது முகங்களில் சிலரை தவிர்த்து மற்றவர்களை தேர்வு செய்வதிலும் , பயிற்சி கொடுப்பதிலும் இவர் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம் என்றே தோன்றுகிறது .

ரகுநந்தன் இசையில் ஆலைக்காரி உட்பட பாடல்கள் பஞ்சு போல் மென்மையாக இருக்கின்றன . காசிவிஸ்வநாதனின் எடிட்டிங் , சுரேஷ் பாகவின் ஒளிப்பதிவு இரண்டுமே தரமாக இருக்கின்றன . மனதை தொடும் டைட்டில் , படத்தின் ஸ்டில்கள் , விளம்பர யுக்தி , கதை , மிக எளிதாக அதே சமயம் அழுத்தமாக முதலாளி - தொழிலாளி பிரச்சனைகளை பதிவு செய்த விதம் , முதல் படத்திலேயே இயக்குனரின் மாறுபட்ட சிந்தனை இவைகளையெல்லாம் நிச்சயம் பாராட்டலாம் .

படம் இரண்டு மணி நேரமே ஓடினாலும் இழுவையாக இருக்கும் திரைக்கதை , அவ்வப்போது வந்து படத்தை நாடகத்தனமாக்கும் அழுகைக்காட்சிகள் , தொடர்ந்து வைக்கப்பட்ட சிம்பாலிக் ஷாட்கள் ( ரேணுகா மகளை கொல்வதற்கு முன் காட்டப்படும் மின் விளக்கு அவர் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் சீனிற்கு முன்னரும் காட்டப்படுவதால் நடக்கப் போவது முன்னமே தெரிந்து சுவாரசியம் குறைகிறது ) இவைகளெல்லாம் படத்தில் தவிர்த்திருக்கப்பட வேண்டிய குறைகள் .

எந்தெந்த தரப்பினர் எந்த மாதிரியான படங்களை விரும்புகிறார்கள் என்றெல்லாம் ப்ராஜெக்ட் செய்த படக்குழுவினர் இந்த படத்தை எந்த மாதிரியான தரப்பினருக்கு எடுக்கிறோம் என்பதிலும் கவனமாக இருந்து திரைக்கதையையும் நேர்த்தியாக நெய்திருந்தால் கிருஷ்ணவேணி நெஞ்சமெல்லாம் நிறைந்திருப்பாள் .

ஸ்கோர் கார்ட் : 41 

சுமைகள் ... - சிறுகதை

தினமும் ஜாக்கிங் போவது என் வழக்கம் . கைகளை வேகமாக வீசிக்கொண்டு நடக்கும் பெரியவர் , சீரியல் கதைகளை பேசிக்கொண்டு ஓட்டமும் , நடையுமாக போகும் குண்டு பெண்கள் , வானம் தலையில் விழுந்து விடுமோ என்ற பயத்தில் அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டே ஓடும் நடுத்தர வயதுக்காரர் என விதவிதமான மனிதர்கள் , விதவிதமான முகங்கள் . உடல் ஆரோக்கியம் என்பதை விட காலையில் இளஞ்சூரியனின் வெப்பத்தை வாங்கிக்கொண்டு , சுற்றுப்புறத்தை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே போவதென்பது ஒரு அனுபவம் . இதை எத்தனை பேர் அனுபவிக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை . உடலை விட வேகமாக ஓடும் மன ஓட்டங்கள் , முன்னோக்கி ஓட பின்னோக்கி போகும் சிந்தனைகள் .

நம் எல்லோரையும் விட வாழ்க்கை மிக வேகமாக ஓடுகிறது . அதற்கு எந்த கவலையுமில்லை . பல கோடி ஆண்டுகளாய் அது எல்லோரையும் பார்த்துக்கொண்டே தானிருக்கிறது . நாம் பிறப்பதற்கு முன் என்னவாய் இருந்தோம் , இறப்பிற்கு பின் எங்கே போகிறோம் என்ற கேள்வியை அநேகமாய் எல்லோரும் ஒரு சமயமாவது நமக்கு நாமே கேட்டுக்கொண்டிருப்போம் . இது போன்ற கேள்விகள் கடவுளின் மீதான நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்திக் கொண்டுதான் போகின்றன . தீராத ஆசை கொண்ட ஆன்மாவிற்கு அடுத்த பிறவி நிச்சயம் உண்டு என்கிறார்கள் . எல்லோருக்கும் அடுத்த பிறவி உண்டா ? சென்ற பிறவியில் நாம் யார் ? மனிதனாய் தான் பிறந்திருப்போமா ? மனிதப்பிறவி பெருமிதம் கொள்ளத்தக்கது தானா ? தெரியவில்லை . பதில் தெரியாத கேள்விகளை அசை போட்டுக்கொண்டே ஓடுவதிலும் ஒரு தனி சுகம் .கண்டதை சிந்திக்கவில்லை என்றால் மனிதனாய் பிறந்து என்ன பயன் ?

ஏதேதோ நினைப்பில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது தான் அந்த கூட்டத்தை பார்த்தேன் . சுகம் ,துக்கம் என எல்லாவற்றிற்கும் மனிதர்கள் கூடுகிறார்கள் , ஆனாலும் தனியாய் தான் நிற்கிறார்கள் . அடிபட்டுக் கிடக்கும் சக மனிதனை பார்க்கும் போதும் ஆபீசிற்கு டைம் ஆகிவிட்டதா என்று மணிக்கட்டை பார்க்கும் பரபரப்பான மனிதர்கள் தான் இங்கு அதிகம் . அங்கு கூடியிருந்த சிறு கூட்டம் மனிதனுக்கானது அல்ல . அது ஒரு பூனையை வேடிக்கை பார்க்க சேர்ந்த கூட்டம் .

" ஆக்கும் , தெனமும் திருட்டு பால் குட்சிக்கினுர்ந்தது , இன்னிக்கு நல்லா சொம்புவுள்ள தலைய விட்டு மாட்டிக்கிச்சு " , பால் வித்தியாசமின்றி கூட்டத்துடன் உரசிக்கொண்டே சொன்னாள் அந்த பெண் . " கரிக்கிட்டா சொன்னம்மே " சொல்லிக்கொண்டே அவன் திருட்டுத்தனமாய் ஏனோ கண்ணடித்தான் . " இத்தோட ஒரே ரோதன சார் , தெனமும் என் வூட்டு மீன புட்சிக்குனு போயிடும் , இன்னிக்கு நல்லா மாட்டிக்கிச்சு " மீன் போன துக்கத்தை விட பூனை மாட்டிக் கொண்டதில் அவளுக்கு சந்தோசம் போல இருந்தது . " இப்படியே வுட்டா செத்துரும் " கூட்டத்தை ஏக்கத்துடன் பார்த்தான் அந்த சிறுவன் .

சொம்பில் கையை வைத்து இழுக்க பூனை அதிகமாய் திமிறியது . தினமும் பாலும் , மீனும் தின்று அதன் உடல் கொஞ்சம் கனத்திருந்தது . " ஐயோ , நகத்தால கீறிட்டது சார் " சொல்லிக்கொண்டே அவர் கையை விட பொத்தென்று விழுந்தது அந்த பழுப்பு நிற பூனை . ஏதோ ஆர்டர் கொடுத்து செய்தது போல தன் தலையோடு ஒட்டிக்கொண்டு இருந்த சொம்பை பூனை முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் பலமாக ஆட்டிக் கொண்டிருந்தது . " பூனை முடி கொட்டினா பாவம் " மனதின் ஓரமாய் வந்த நினைப்பை ஓரங்கட்டி விட்டு இடுப்போடு பூனையை அணைத்து தூக்கினேன் . பத்தடி தூரத்தில் தான் கட்டிட வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது . அவர்கள் ஏதாவது சாதனத்தை வைத்து பூனையை காப்பாற்றிவிடுவார்கள் என்பது என் நம்பிக்கை .

பூனையின் சாவை விட இப்படியே விட்டுவிட்டால் சாவிற்கு முன் அது அடையப்போகும் வேதனையை நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருந்தது . பூனையின் தலையை ஆக்ரமித்துக் கொண்ட சொம்பை போல் மனதிற்குள் தான் எத்தனை சுமைகள் . படிக்காதவனுக்கு படிப்பு , படித்தவனுக்கு வேலை , வேலைக்கு போகிறவனுக்கு சம்பளம் , சம்பளக்காரனுக்கு அன்றாடம் ஆகும் செலவுகள் , பணம் நிறைய இருப்பவனுக்கோ அதை தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமேயென்ற கவலை . ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு கவலை , அது தரும் சுமை . பாலிற்கு ஆசைப்பட்டு மாட்டிக்கொண்ட பூனை போல நாமும் எதிலோ மாட்டிக்கொண்டு அதை விலக்கி வைக்க முடியாமல் சுமைகளுடனே சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம் .

" அழுத்தி பிடிங்க சார் , நான் டிரில்லிங் மிசின்ல கட் பண்ணிர்றேன் " . அழுத்தி பிடிக்க பிடிக்க பெற்றோர் மேல் நம்பிக்கை இல்லாத டீன் ஏஜ் பசங்களை போல அது மேலும் திமிறியது . இது வேலைக்காவாது என்பது போல கொஞ்சம் பேர் கலையத்தொடங்க பூனை பிழைக்குமா ? சாகுமா ? என சிலர் பட்டிமன்றம் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள் . " அதோட விதி அவ்வளவு தான் சார் " எனக்கு ஒத்தாசையாக இருந்த நபர் தனக்கு நேரமாவதை சொல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் . மரணம் பெரிய விமோசனம் என்கிறார்கள் , அது சாவை சந்திப்பவனுக்கு தான் . சாவை அருகிலிருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு அல்ல .

" கொஞ்சம் பொறுமையா இருந்தா காபாத்திரலாம் " என் குரல் ஏனோ கம்மியது . " யாராவது ஆஸா ப்ளேட் இருந்தா கொடுங்க " எனக்கு நம்பிக்கை கொடுத்தது அந்த குரல் . அந்த ஆஸா ப்ளேட் கூட உடனே கிடைக்கவில்லை . ஏதோ யாசகம் கேட்பவனைப் போல பார்த்தார்கள் . " ரொம்ப நேரமா போராடீனுக்குற , அத்த பாக்கவும் பாவமா இருக்குது , இந்தா ப்ளேட பிடி " கடைசியில் தன் மீனை தின்று விட்டதாக வருத்தப்பட்ட பெண்ணே தள்ளியிருந்த அவள் வீட்டுக்கு சென்று ப்ளேட் கொண்டு வந்து கொடுத்த போது இவளை தப்பாக நினைத்து விட்டோமே என்று கொஞ்சம் வெக்கமாக இருந்தது . சூழ்நிலையே மனிதர்களை அடையாளம் காட்டுகிறது . அதுஅடையாளம் காட்டுவதற்குள் நாம் உணர்சிவசப்பட்டு முடிவுகள் எடுத்துவிடுகிறோம் .

மனதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அரிக்கும் காமம் போல மெதுவாய் அவர் சொம்பின் இடைவெளிக்குள் ஆஷா பிளேடை நுழைத்து நெம்பிக் கொண்டிருந்தார் . " கடைசியா ட்ரை பண்ணுவோம் , இதுக்கு மேல நெம்பினா கழுத்து அறுந்துரும் " அறுப்பவர் சொல்ல , அப்படியொரு அசம்பாவிதம் நடந்து விடக்கூடாதென கடவுளை வேண்டிக்கொண்டேன் . இப்படி சித்திரவதையில் சாவதை விட உடனே செத்து விடலாம் என்ற எண்ணமும் ஏனோ தலை காட்டியது . " இந்த தடவ கண்டிப்பா காப்பாத்திடலாம் " திடமாய் சொன்னேன் . அந்த நிமிடம் அந்த உயிரை காப்பாற்றி விட வேண்டுமென்பதே எனக்கு தலையாய குறிக்கோள் போல இருந்தது .

பூனையின் மனதில் இப்பொழுது என்ன ஓடிக்கொண்டிருக்கும் . சில பேர் அதன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அதற்கு தெரியுமா? முகமே தெரியாத பின் வரும் சந்ததிக்கு பணம் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் வயிற்று பசிக்காக சொம்பிற்குள் தலையை விட்ட பூனைக்கு மட்டும் ஏனோ இந்த கதி . ஒரு வேலை அது கிளம்பும் போது மனிதன் குறுக்கே போயிருப்பானோ ?!. இது போன்றெல்லாம் நினைப்பதற்கு பூனைக்கு வாய்ப்பில்லை . பாவம் பூனைக்கு ஐந்தறிவு .

" சார் , கொஞ்சம் அழுத்திப் பிடிங்க , பாதி எடுத்தாச்சு " , மீதியையும் எடுப்பதற்காக அதன் மிருதுவான உடலின் மேல் என் கைகளை இறுக்கினேன். இருந்த கொஞ்சம் பேரும் பூனை பாய்வதற்கு ஏதுவாக வழியை விட்டு பின் பக்கமாக நின்று கொண்டார்கள் . பத்து , ஒன்பது , எட்டு ஒவ்வொன்றாக மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டேன் . ஒன்று வரை எண்ணி முடிக்கும் முன்னே பல நாள் பசியில் இருந்தவன் உணவை பார்த்தவுடன் ஓடுவதைப் போல விருட்டென்று ஓடியது அந்த பூனை .

" எப்படியோ ஒரு வழியா காபாத்திட்டோம் " வேடிக்கை பார்த்த ஒருவர் மகிழ்ச்சியாக சொன்னார் . அங்கே எல்லோர் முகத்திலும் வெற்றிகரமாக ராக்கெட்டை பறக்க விட்ட விஞ்ஞானிகளை போல ஒரு பெருமிதம் . சுமை இறக்கிவிடப்பட்டவுடன் சிட்டாய் பறந்த பூனையின் திசையை பார்த்தபடியே அவரவர் மன சுமைகளுடன் ஒவ்வொருவராய் பிரிந்தோம் .

என்ன கொடுமை சார் இது ? ...!

என்ன கொடுமை சார் இது ? - இது தான் இன்று இந்தியாவில் உள்ள எல்லா நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் வசனமாய் இருக்கும் ...
மத்திய அரசாங்கத்திற்கு ஆறு மாத காலமாய் எங்கே அம்னீசியா வந்து விட்டதோ என்று அனைவரும் கொஞ்சம் நிம்மதியாய் இருந்ததில் யார் கண் பட்டதோ தெரியவில்லை பெட்ரோலை லிட்டருக்கு எட்டு ரூபாய் ஏற்றி விட்டார்கள். ..

விலையை ஏற்றுவதற்கான அதிகாரத்தை எண்ணெய் கம்பனிகளுக்கு கொடுத்ததில் இருந்தே இந்த கூத்து நடந்து கொண்டு தானிருக்கிறது , எங்களுக்கு நஷ்டம் நஷ்டம் என்று கம்பெனிகளும் முதலைக் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டு தானிருக்கிறார்கள் ...சச்சினின் சதத்தை போல காங்கிரஸ் ஆட்சியில் விலையேற்றம் ஒன்றும் புதிதில்லை என்ற போதும் இந்த முறை இரவோடு இரவாக அதிகபட்சமாக விலையை ஏற்றியிருப்பதை பார்த்தால் பெட்ரோல் இல்லாமலேயே வயிறு குபு குபுவென்று எரிகிறது ...

பேரலின் விலை இறங்கியும் பெட்ரோலின் விலை ஏறியதற்கு டாலருக்கு எதிரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு குறைந்ததே காரணம் ...ஆனால் உன்னிப்பாய் பார்த்தால் காங்கிரஸ் அரசின் கையாலாகாத தனமும் , தவறான பொருளாதார கொள்கைகளுமே முக்கிய காரணம் என்பது நன்றாக புலப்பட்டும் ... 2ஜி ஊழல் , கனிம ஊழல் ஆதர்ஸ் ஊழல் இப்படி சில ஊழல்களால் இழந்த பல லட்சம் கோடிகள் இருந்தாலே பல வருடங்களுக்கு மக்களுக்கு இனாமாகவே பெட்ரோல் தரலாம் ...

மத்திய கூட்டணியில் முக்கிய அங்கம் வகிக்கும் திரிமுனூல் காங்கிரசும், தி.மு.க வும் தங்களுடன் கலந்து கொள்ளாமலேயே விலையை ஏற்றி விட்டதாக கோபப்படுகிறார்கள் ...அவர்களும் என்ன செய்வார்கள் பாவம்... மம்தாவின் மனது கோணாமல் மத்திய அரசு நடக்கிறது மற்றொரு கட்சிக்கோ மாநிலத்தில் ஆட்சியில்லை , ராஜாவும் இப்பொழுது தான் ஜாமீனில் வந்திருக்கிறார் ,இந்த மாதிரி சூழ்நிலையில் கோபப்பட்டு அறிக்கை தான் விடலாமே தவிர உண்மையிலேயே கோபத்தில் ஏதாவது செய்து விட முடியுமா என்ன ? அவர்கள் அப்படி செய்வதாக முடிவெடுத்தால் மத்திய அரசிற்கு கொடுத்து வரும் ஆதரவை வாபஸ் வாங்கலாம் ...அவ்வாறு செய்து திரும்பவும் தேர்தலை சந்திக்க அவர்கள் என்ன முட்டாள்களா? ...

மிடில் கிளாஸ் மக்களுக்கு எப்பொழுதுமே காங்கிரஸ் மேல் ஒரு சாப்ட் கார்னர் உண்டு. அதனால் தானோ என்னமோ காங்கிரஸ் நம்மை கார்னருக்கு கார்னர் துரத்தி துரத்தி அடிக்கிறது , நாமும் சாயங்காலம் ஆனால் சரக்கு கடை தேடி ஓடும் குடிமகன் போல ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி அவர்களுக்கே ஓட்டை போடுவோம் , இல்லையென்றால் எவன் வந்தாலும் நாடு உருப்படாது என்று சொல்லி ஒரு நாள் லீவு கிடைத்த சந்தோஷத்தில் வீட்டில் கவுந்தடித்து படுத்துக் கொள்வோம் ...

2009 நாடாளு மன்ற தேர்தலில் காங்கிரசுக்கு ஒட்டு போட்டு விட்டு நண்பர் ஒருவர் சொன்ன காரணம் இன்றும் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது ... அவருக்கு கம்யுனிஸ்டுகளே பிடிக்காது , அதிலும் அமெரிக்காவுடனான நியூக்லியர் ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் தீவிரமாக எதிர்த்தது அவருக்கு சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை ... பி.ஜே.பி க்கு ஒட்டு போடலாம் என்றால் அந்த கட்சி முழு மெஜாரிட்டியோடு ஜெயிக்காது என்று ஏதோ கமல் படம் நன்றாக தான் இருக்கும் ஆனால் ஓடாது என்பது போல கவலைப்பட்டுக் கொண்டே இரண்டாவது முறையாக தெரிந்தே கிணற்றில் விழுந்தார் ... சமீபத்தில் அவரை சந்தித்த போது மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை என்பது போல டீசல் கார் வாங்கியிருக்கலாம் என்று மட்டும் வருத்தப்பட்டுக் கொண்டார் ...

இது போன்ற எத்தனையோ காரணங்களால் அன்று அனைவரும் ஒரு முடிவை எடுத்திருக்கலாம் ... இன்று பெட்ரோல் விலையுயர்வால் தொடர்ந்து பாதிக்கப்பட்டு வரும் நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம் ? இதெல்லாம் வழக்கம் போல நடப்பது தானே என்று சொல்லி விட்டு வேலையை பார்க்க போகிறோமா ? வாகனங்கள் இல்லாத வாழ்க்கையை வாழ பழகிக் கொள்ளப் போகிறோமா ? 2014 வரை பல்லைக் கடித்துக் கொள்ளப் போகிறோமா இதை தவிர மிடில் கிளாசால் வேறென்ன சார் செய்ய முடியும் ? உண்மை தான் பெரிதாக வேறென்ன செய்ய முடியும் ?

பெட்ரோல் விலையேற்றத்திற்கு எண்ணெய்  கம்பெனிகள் மட்டும் தான் காரணமா ? நாம் ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலுக்கு கொடுக்கும் விலையில் பாதிக்கு மேல் மத்திய , மாநில அரசுகளுக்கு வரியாக போவது தான் மிக முக்கிய காரணம் ...கோடி கோடியாக சம்பாதித்தாலும் எதையாவது சொல்லி நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கும் கார்பரேட்களுக்கு வரிச்சலுகையை வாரி வழங்கும் அரசு அத்தியாவசிய தேவையான பெட்ரோலுக்கு வரியை போட்டு மக்களை வதைக்கிறது ...

பெரிய பெரிய கம்பனிகளை போலவோ , பணக்காரர்கள் போலவோ அல்லாமல் ஒழுங்காக வருமான வரி உட்பட அனைத்து வரிகளையும் செலுத்துவது நடுத்தர மக்களே ... முக்கால்வாசி பேருக்கு சம்பளமே வரி பிடித்தத்திற்க்கு பின் தான் வருகிறது ... குட்ட குட்ட குனிவதால் மேலும் மேலும் குட்டிக் கொண்டிருக்கிறது அரசாங்கம் ...பெட்ரோல் விலை ஏறி விட்டதால் யாருக்கும் சம்பள உயர்வு வரப்போவதில்லை ...

மாதம் குறைந்தது 600 ரூபாயாவது பட்ஜெட்டில் விழும் துண்டு மருந்து வாங்குவதிலேயோ , வீட்டு பராமரிப்பு செலவிலோ ,பொழுதுபோக்கிற்கான செலவிலோ அல்லது மளிகை சாமான் வாங்குவதிலேயோ என ஏதோ ஒன்றில் சமன் செய்யப்பட போகிறது ..பெட்ரோல் விலையை மட்டும் நினைத்த மாத்திரத்தில் சர்ரென்று ஏற்றும் அரசு டீசல் விலையை ஏற்றுவதற்கு மட்டும் யோசிக்கிறார்களே ஏன் ? மக்களின் அன்றாட தேவைகளுக்கு பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதற்காக மட்டுமா ? இல்லை ... மொத்தமாக போக்குவரத்து வர்த்தகமே பாதிக்கப்பட்டு அரசாங்கத்தின் வருமானம் குறையும் என்பதோடு , யூனியன்கள் மூலம் மிகப்பெரிய போராட்டங்கள் நடந்து நாட்டையே ஸ்தம்பிக்க வைக்கும் என்பதற்காகவும் தான் ...

பெட்ரோல் போட்டுக் கொண்டு டூ வீலரோ , காரோ ஓட்டுகின்ற யாரும் புலம்புவதை தவிர ரோட்டில் வந்து நின்று போராடப் போவதில்லை... வாழ்க்கை எனும் போராட்டத்தை கடந்து முடிப்பதற்குள்ளே வயது முடிந்து விடுகிறது ... இது தெரிந்து தானோ என்னவோ மக்களின் பொறுமையை சோதித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள் அதிகார வர்க்கத்தினர் ...

சென்னையில் மட்டும் வாகனம் ஓட்டுவோர் இருபது லட்சம் பேர் இருப்போமா ? இந்தியா முழுவதும் கூட்டிப் பார்த்தால் கோடிக்கணக்கானோர் வருகிறார்கள் ... அந்தந்த முக்கிய நகரங்களில் ஒரு நாள் இவர்கள் எல்லாம் ஒன்று கூடினால் கூட அரசாங்கம் ஆடி விடுமே ! ... சரி தான் , ஆனால் மாசக்கடைசியில் லீவு கிடைக்காது , அப்படியே கிடைத்தாலும் சம்பளத்த கட் பண்ணிடுவான் என்று உங்களுக்கு தோன்றும் அதே சிந்தனைகள் எனக்கும் தோன்றுகிறது ...

சினிமாவுக்கு நம்மால் ஒன்றாக செல்ல முடியும் , ஐ.பி,எல்லில் சென்னை ஜெயிப்பதற்காக ஒன்று கூட முடியும் , சீக்கிரம் போகலேனா பீர் கூலிங் போயிரும் என்று ஓட முடியும் ஆனால் நம்மையே விழுங்கிக் கொண்டிருக்கிற ஓர் பிரச்சனைக்கு ஒன்று கூட முடியாது ... ஒன்று கூடுவதை விடுங்கள் , அதை பற்றி சிந்திப்பதற்கு கூட நம்மில் பலருக்கு நேரம் இருப்பதில்லை ... போங்க சார் நீங்க வேற , இத பத்தி பேசலாம் , முடிஞ்சா ஏதோ கொஞ்சம் எழுதலாம் ,அத விட்டுட்டு மத்ததெல்லாம் நடக்குற காரியமா என்று முணு முணுப்பது நன்றாகவே கேட்கிறது ...

இப்பொழுது கூட காஸ் , டீசல் விலையை கொஞ்சம் ஏற்றி விட்டு பெட்ரோல் விலையை குறைக்கலாமா என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களாம்... கத்தியால் குத்தி விட்டு மண்ணை அள்ளிப் போடுவது போல இல்லை... இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது என்ன கொடுமை சார் இது என்று ஆரம்ப புள்ளிக்கே மீண்டும் வரத்தோன்றினாலும் ஏதாவது செய்யணும் சார் என்று ஒரு குரல் உள்ளுக்குள் ஓங்கி ஒலித்துக்கொண்டே தானிருக்கிறது ... 

வழக்கு எண் 18/9 - சில விவாதங்கள் ...

நல்ல விமர்சனத்தையும் , அதே சமயத்தில் வசூலையும் ஒரு சேர பெறக்கூடிய படங்கள் தமிழ் சினிமாவிற்கு அரிதாகவே கிடைக்கின்றன ...மே 4 ஆம் தேதி வெளியாகி இன்று வரை வெற்றிகரமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வழக்கு எண் 18/9 படத்தை அந்த வகையில் சேர்க்கலாம்...பல தரப்பினராலும் பாராட்டப்பட்டு வரும் இந்த படம் உண்மையிலேயே அப்படியொரு வலுவானதொரு பாதிப்பை பொது மக்களிடத்திலும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறதா அந்த படம் தமிழ் சினிமா உலகையே புரட்டிப் போட்ட படமா ? இல்லை அனைவரும் ஓவர் ரியாக்ட் செய்து கொண்டிருக்கிறோமா ? விவாதிப்போம் ...

யதார்த்தமான கதை, பார்வையாளர்களை ஒன்ற வைக்கும் திரைக்கதை, சமூக அக்கறையுடன் சொல்லப்பட்ட காட்சிகள் , புதுமுகங்களை திறம்பட இயக்கிய நேர்த்தி இவற்றையெல்லாம் வைத்துப் பார்க்கும் போது வழக்கு எண் 18/9 - வளர்ச்சிக்கான பாதை ... என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது ...
பொதுவாக ஒரு படம் வெற்றியடைந்து விட்டாலே அதைப் பற்றி விமர்சிக்க தேவையில்லை , ஏனெனில் மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டு விட்டார்கள் என்று சொல்வார்கள் ... அப்படி இருக்கும் போது ஏற்கனவே விமர்சனம் எழுதி விட்ட ஒரு படத்தை பற்றி மற்றொரு பதிவுபோடுவதன் அவசியம் என்னவென்று கேள்வி எழலாம் ...

சினிமா விமர்சனங்களுக்கு பெயர் போன ஆனந்த விகடன் " தமிழ் சினிமா குறித்து பெருமிதம் கொள்ள வைக்கும் படம் வழக்கு எண் 18/9 " என விமர்சித்து 55 மார்க்குகளை வாரி வழங்கியிருக்கிறது ...எந்த ஒரு சிறந்த படத்திற்கும் நன்று என விமர்சனம் செய்து வரும் குமுதம் வழக்கு படத்தை அதிகபட்சமாக சூப்பர் என்று விமர்சித்துள்ளது ...இவை தவிர சினிமா விமர்சனம் செய்யும் ஆங்கில பத்திரிக்கைகளும் ,வலைப் பத்திரிக்கைகளும் படத்தை தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு கொண்டாடுகின்றன ...

பதிவர்களை பொறுத்த வரையில் சிலரை தவிர அனைவருமே படத்தை வானளாவ புகழ்கிறார்கள் ...அதிலும் சினிமா விமர்சனங்களை பொதுவாக எழுதாத சில பதிவர்கள் கூட இந்த படத்தை விமர்சித்தே தீர வேண்டுமென்கிற அளவிற்கு தங்கள் கருத்துகளையும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்... இதற்க்கெல்லாம் சிகரம் வைத்தாற்போல அனைவரின் மதிப்பையும் பெற்ற இயக்குனர் பாலு மகேந்திரா நான் பாலாஜி சக்திவேலின் காலில் விழக்கூட தயார் என கூறியிருக்கிறார் ...

தரமான படத்தை அனைவரும் பாராட்டுவது இயல்பு தானே ? கேட்கலாம்.. படத்தின் தயாரிப்பாளர் ஒரு இயக்குனர் என்பதால் மற்ற இயக்குனர்களின் பாராட்டுக்களை விளம்பரப்படுத்தி படத்தின் வசூலை மேலும் விரிவுபடுத்திக் கொள்வதில் தவறேதுமில்லையே ? நியாயப்படுத்தலாம் ... ... ஆனாலும் அனைவரும் இப்படி படத்தை தலையில் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு கரகம் ஆடும் பொழுது தான் அளவிற்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சு என்பது போல நெஞ்சுக்குள் ஏதோ நெருடுகிறது ...

வழக்கு எண் என்ன குறைகளே இல்லாத படமா? நிச்சயம் இல்லை. இப்படத்தை எதிர்மறையாக விமர்சித்தால் எங்கே தங்களுக்கு உலக சினிமா ரசனையே இல்லையென்று யாராவது சொல்லி விடுவார்களோ என்ற அச்சத்தில் சிலர் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டிருக்கலாம் , அல்லது வழக்கத்திலிருந்து மாறுபட்ட இது போன்றதொரு சினிமாவை குறை கூற வேண்டாமென பெருந்தன்மையாக விட்டிருக்கலாம் ...

படத்தை மறுபடியும் ஒரு முறை சினிமா உலகுடன் நேரடித் தொடர்பு இல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து பார்த்த பொழுது சினிமா உலகினரால சொல்லப்படுவது போல அப்படியொன்றும் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை படம் அவர்களிடையே ஏற்படுத்தவில்லை என்பதும் , சிறந்த படங்களை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் அதே ஆர்வத்துடன் பார்க்கும் எனக்கும் படம் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை என்பதும் தவிர்க்க முடியாத உண்மைகள்

முழு படமுமே ரோட்டோரக் கடையில் வேலை பார்க்கும் வேலு , பள்ளி மாணவி ஆர்த்தி இருவரின் பாயிண்ட் ஆப் வியூவில் தான் சொல்லப்படுகிறது. இருவரையும் விசாரிக்கும் இன்ஸ்பெக்டர் அவர்கள் சொல்ல சொல்ல ஆதாரப்பூர்வமாக தன் போனில் பதிவும் செய்து கொள்கிறார்... ஆடியன்சுக்கு நடந்தது என்ன என்பதை இந்த இருவரும் தான் சொல்கிறார்கள் ...

முதலில் முதல்பாதியில் விசாரிக்கப்படும் வேலுவிற்கு வருவோம் ...வேலு தன்னுடைய பிள்ளை பருவம் , குடும்பத்தின் ஏழ்மை நிலை , சென்னையில் அடைக்கலம் புகுந்த விதம் , ஜோதியை சந்தித்து காதல் வயப்பட்டது என்ற எல்லாவற்றையுமே சொல்கிறார்... வேலுவை பொறுத்த வரை ஜோதியுடன் பழக்கம் இல்லாததால் அவளுடைய குடும்பம் பற்றியோ , குறிப்பாக ஜோதியின் தந்தை கம்யூனிச ஆதரவாளர் என்பது பற்றியோ தெரிந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை... அப்படியிருக்கும் போது வேலுவின் பாயிண்ட் ஆப் வியூவில் இது போன்ற காட்சியை வைத்ததில் சுத்தமாக லாஜிக் இல்லை.

...

மற்றொரு சீனில் ஜோதி வீட்டுக்கார பெண் ஆர்த்தியிடம் ஷாம்பூ தீர்ந்து விட்டது வாங்க வேண்டுமென்கிறாள் ...அடுத்த சீனில் வேலு அவளை கடையில் சந்திக்கிறான் ...ஜோதி வேலை செய்யும் வீட்டுக்குள் நடந்த விஷயம் வேலுவிற்க்கு எப்படி தெரியும் ? இங்கேயும் அதே லாஜிக் மிஸ்ஸிங்...

முதல் பாதியில் இது போன்ற சில லாஜிக் சொதப்பல்கள் என்றால் இரண்டாம் பாதியில் நிறையவே வருகின்றன ... ஆர்த்திக்கு தினேஷ் ஒரு பணக்கார ஸ்கூல் கரஸ்பாண்டண்டின் பையன் என்று தெரியும் ...ஆனால் அதற்காக தினேஷ் வீட்டிற்க்குள் பணம் கேட்டு அவன் அம்மாவிடம் சண்டை போடுவதும் , அவன் அம்மாவிற்கும் மந்திரிக்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றியும் ஆர்த்திக்கு தெரிவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை , அப்படியிருக்க அவள் தனக்கு தெரிந்ததை இன்ஸ்பெக்டரிடம் சொல்லும் போது இது போன்ற காட்சிகள் எப்படி இடம்பெற்றன ? ... இதே லாஜிக் சொதப்பல்கள் தான் தினேஷ் தனிப்பட்ட முறையில் நண்பர்களுடன் பேசிக் கொள்வது போன்ற காட்சிகள் இடம் பெறும் போதும் நம் மனதை குடைகின்றன ...

என்ன பாஸ் இது ? இப்படில்லாம் லாஜிக் பாத்தா சினிமாவே எடுக்க முடியாது என்றோ ,கதைக்கு கால் உண்டா என்றோ சிலர் கேட்கலாம் ...ஒரு பக்கா கமர்சியல் படத்திற்கே லாஜிக் பார்க்கும் பொழுது உலக சினிமாக்களோடு ஒப்பிடப்படும் ஒரு படத்திற்கு பார்க்காமல் இருக்கலாமா ?புகழ் பெற்ற ஜப்பானிய இயக்குனர் அகிரா குரோசேவா சொன்ன பாணியில் தான் இந்த படத்தின் கதையும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது .... ஏற்கனவே இதே பாணியில் வந்த விருமாண்டி நம் அனைவருக்கும் நினைவிருக்கலாம் ... இது போன்ற லாஜிக் சொதப்பல்கள் விருமாண்டியில் இல்லை என்று அடித்து சொல்லலாம்... கமல் ,பசுபதி இருவருமே தங்கள் கதைகளை சொல்லும் பொழுது அவரவர் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளே இடம்பெற்றிருக்கும்...இரண்டு படங்களின் பின்னணியும் வேறு வேறு என்றாலும் கதை சொன்ன விதம் ஒரே முறையில் இருப்பதால் தான் இந்த ஒப்பீடே தவிர வேறெந்த காரணமும் இல்லை ...

ஏற்கனவே என் விமர்சனத்தில் தப்பு செய்தவன் தண்டிக்கப்பட வேண்டுமென்ற ரசிகனின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்வது போன்ற

க்ளைமாக்ஸ் , அங்காடி தெருவை போலவே குறையுடன் காதலியை ஏற்றுக்கொள்ளும் காதலன் , நமக்கு சிம்பதி வர வேண்டுமென்பதற்காகவே இன்ஸ்பெக்டரிடம் வேலு சொல்லும் நீண்ட பிளாஷ்பேக் போன்ற மற்ற குறைகளையும் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறேன் ... தொடர்ந்து இப்படத்திற்கு கொடுக்கப்பட்டு வரும் எக்கச்சக்க பில்ட் அப்களே இந்த பதிவு போட தூண்டுதலாய் இருந்ததே ஒழிய , எல்லோரும் பாராட்டும் படத்தை நாம் குறை சொல்வோம் என்ற எண்ணமோ , யதார்த்தமான சினிமாக்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடோ நிச்சயம் காரணமல்ல என்பதையும் நான் தெளிவு படுத்திக்கொள்கிறேன் ...

சினிமா எடுப்பவர்களுக்குஎப்பொழுதுமே ஒரு படம் ஹிட்டடித்தால் அது மாதிரியே தொடர்ந்து படம் எடுக்கும் வியாதி உண்டு ... அதே போல ரசிகர்களுக்கும் ஒரு படத்திற்கு தொடர்ந்து ஒரு படத்தை பற்றிய நல்லடாக் இருந்தால் அதை நோக்கியே படையெடுக்கும் பழக்கமுமுண்டு. ஒரு ரசிகனாக நல்ல படங்களை ஊக்குவிப்பதில் எனக்கு எந்த விதமான மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை ...அதே சமயத்தில் விமர்சகனாக எந்த ஒரு படமாக இருந்தாலும் அதை வேறொரு கோணத்தில் இருந்தும் பார்க்க வேண்டுமென்பதில் எனக்கு சிறிதளவு கூட ஐயப்பாடும் இல்லை ...

சினிமாவில் என்ன சொல்கிறோம் என்பதை விட எப்படி சொல்கிறோம் என்பதே மிக முக்கியம் என்பார்கள் ..அந்த வகையில் இயக்குனர் பாலாஜி சக்திவேல் படத்தை மிக அழகாக தொய்வில்லாமல் பிரசன்ட் செய்திருக்கிறார், இருந்தாலும் காதல் படத்தை பார்த்த பிறகு ஒரு வாரத்திற்கும் மேல்இருந்த பாதிப்பு வழக்கு படத்தை பார்த்த பிறகு இல்லை என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை ... மகாநதி,சேது ,காதல் , சுப்ரமணியபுரம் வரிசையில் என்னால் இந்த படத்தை வைக்க முடியவில்லை , அதனால் தானோ என்னவோ வழக்கு எண் தமிழ் சினிமாவையே புரட்டிப் போட்ட படமென்றோ , இப்படியொரு படம் வந்ததேயில்லை என்றோ வானுக்கும் பூமிக்கும் குதிப்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவும் முடியவில்லை ...

இதை விட மிக மோசமான கூத்து தான் சமீபத்தில் வந்த " ராட்டினம் " படத்திற்கும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது .. ராட்டினம் - சுற்றலாம்   தவறேதுமில்லை , ஆனால் மௌனகுரு , வழக்கு எண் வரிசையில் ஒரு படம் என்று சொல்வதையே ஜீரணிக்க முடியாத பொழுது தூத்துக்குடியில் ஒரு விடிவி என்று கௌதம் மேனனும் , அழகி , ஆட்டோக்ராப் , மைனா வரிசையில் ராட்டினம் என்று சேரனும் புகழாரம் சூட்டுவதை பார்க்கும் பொழுது சிரிப்பதா?அழுவதா ? என்று கூட தெரியவில்லை ...

சபா கச்சேரிகளுக்கு செல்பவர்களில் நிறைய பேருக்கும் சங்கீதம் புரியாவிட்டாலும் அடுத்தவர்களுக்காக தலையை ஆட்டி வைப்பார்கள்.
எங்கே தனக்கு சங்கீத ஞானம் இல்லையென்று சொல்லி விடுவார்களோ என்ற பயமே அதற்கு காரணம் ... இந்த சபா கச்சேரி மனப்பாங்கு சினிமா உலகிலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பரவி வருவது பயத்தையும் , பதிவுலகில் உள்ளது போன்ற மொய்க்கு மொய் கலாச்சாரம் இயக்குனர்களிடையேயும் இருப்பது வேதனையையும் தருகிறது ... வித்தியாசமான முயற்சிகளை வரவேற்பது நம் கடமை , அதே சமயம் அது ஓவர் டோஸாக மாறிவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ளும் பொறுப்புணர்வும் அவசியம் , இல்லையெனில் பெரிய பட்ஜெட் படங்களுக்கு மாஸ் ஹீரோக்களை வைத்து ரசிகர்களை ஏமாற்றுவதற்காக கொடுக்கப்படும் எக்ஸ்ட்ரா பில்ட் அப்புகளுக்கும் இதற்கும் வித்தியாசமில்லாமல் போய் விடும் ...

கொஞ்சம் பணமும் , நான்கு வெகுஜன முகங்களும் , மனதை உலுக்கும் க்ளைமாக்ஸும் இருந்தால் படத்தை உலக சினிமா என்றெல்லாம் விளம்பரப்படுத்தி நாலு காசு பார்த்து விடலாம் என்ற எண்ணம் பரவி விட்டால் அது தமிழ் சினிமாவின் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லதல்ல ... இந்த பதிவிற்கு எதிர் கருத்துரையிட நினைப்பவர்கள் தயவு செய்து இரு படங்களையும் இன்னொரு முறை பார்த்து விட்டு , இந்த படங்களுக்கான என் விமர்சனத்தையும் படித்து 

விட்டு நேர்மையுடன் வருமாறு தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன் ...

ராட்டினம் - சுற்றலாம் ...

கடந்த மூன்று மாதங்களுக்குள் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட சிறிய படங்கள் புற்றீசலைப் போல வந்து தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் அதிலிருந்து சற்று மாறுபட்டு மின்மினி பூச்சியைப் போல கவனிக்க வைத்திருக்கும் படம் " ராட்டினம் " ...

நண்பர்களுடன் வெட்டியாக ஊரை சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் அரசியல்வாதி அசோக்கின் ( கே.எஸ்.தங்கசாமி ) தம்பி ஜெயத்திற்கும் ( லகுபரன் ) க்கும் , அரசு உத்தியோகத்தில் பெரிய போஸ்ட்டில் இருப்பவரின் மகளான பள்ளி மாணவி தனத்திற்கும் ( சுவாதி ) இடையே வரும் காதல் , இரு வீட்டாருக்கும் இது தெரிந்தவுடன் ஏற்படும் பிரச்சனை , வழக்கத்திலிருந்து மாறுபட்ட க்ளைமாக்ஸ் இவை மூன்றையும் கலந்து தலையை சுற்ற வைக்காமல் ராட்டினத்தை சுற்றியிருக்கிறார் புதுமுக இயக்குனர் கே.எஸ்.தங்கசாமி ...

லகுபரன் பார்த்தவுடன் பிடிக்காமல் போனாலும் படம் பார்த்து முடிக்கும் போது பிடித்துப் போகிறார் ...ஹீரோயின் உட்பட படத்தில் அறிமுகம் ஆகியிருக்கும் டஜனுக்கும் மேற்பட்ட புதுமுகங்களோடு ஒப்பிடும் போது இவர் பார்ப்பதற்கு பெட்டராக இருப்பதும் காரணமாக இருக்கலாம் ...

சுவாதிக்கு நடிப்பு வருகிறது ... முகம் தான் பள்ளி மாணவி போல அல்லாமல் க்ளோஸ் அப் காட்சிகளில் பள்ளி ஆசிரியை போல இருக்கிறது ...இவர்களை தவிர ஹீரோயினின் அப்பா , ஹீரோவின் அண்ணி இருவரும் கவனிக்க வைக்கிறார்கள்... இப்படத்தின் இயக்குனர் ஒரு நடிகராக நம்மை பெரிதாய் கவரவில்லை ... மற்ற நடிகர்களையெல்லாம் ஏதோ ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் வைத்து செலக்ட் செய்திருப்பார்கள் போல... நடிப்பில் அத்தனை அமெச்சூர்தனம் ...பின்னணி இசை பெரிதாக இல்லை , பாடல்கள் ஓகே...

முன்பாதி நீளமாக இருந்தாலும் படத்தில் காதல் எபிசோட் நச்சென்று இருக்கிறது ... போலீஸ் மூலம் இருவரின் காதலும் வெளிச்சத்திற்கு வந்த பிறகே படம் சூடு பிடிக்கிறது ... இடைவேளையில் இருந்து படம் முடியும் வரை அந்த டெம்போவை குறைய விடாமல் பார்த்துக் கொண்டதற்காக இயக்குனரை நிச்சயம் பாராட்டலாம் ...கதை காதல் ,நாடோடிகள் போன்ற படங்களை நியாபகப்படுத்தினாலும் அதை சொன்ன விதம் சூப்பர்... லொக்கேஷன் சேஞ்ச் அதிகம் இல்லாமலேயே திரைக்கதையை சுவாரசியமாக எடுத்து சென்ற விதமும் அருமை ...

நிறைகள் இருந்தும் புது முகங்களின் நடிப்பும் , ஹீரோ நண்பர்களுடன் தண்ணியடிப்பது போல வரும் ரிப்பீட்டட் காட்சிகளும் , முழு சினிமாவாக நம்மை சிலாகிக்க விடாமல் செய்யும் சில டெக்னிக்கல் சமாச்சாரங்களும் ராட்டினத்தை பின்னுக்கு இழுக்கின்றன ...

நடிகர்கள் தேர்வு , இசை , ஷாட்கள் வாயிலாக படத்தை கொண்டு செல்லும் விதம் இவைகளில் இயக்குனர் இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் ராட்டினம் நம்மை அண்ணாந்து பார்க்க வைத்திருக்கும். இருப்பினும் முதல் படத்திலேயே சின்ன பட்ஜெட்டில் தான் சொல்ல வந்ததை எந்த காம்ப்ரமைசும் செய்து கொள்ளாமல் அழுத்தமாகவும் , தெளிவாகவும் சொன்ன விதத்திற்காக நிச்சயம் ராட்டினம் சுற்றலாம் ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 43

கலகலப்பு @ மசாலா கபே - மினி மீல்ஸ் ...

உள்ளத்தை அள்ளித்தா ,அருணாசலம் போன்ற வெற்றி படங்களை கொடுத்த சுந்தர்.சி நீண்டஇடைவெளிக்கு பிறகு தன் கலகலப்பான பாணியில் மசாலா கபேவில் களமிறங்கியிருக்கிறார் ...படம் அவருடைய வழக்கமான கலவை சாதம் தான் என்றாலும் சுவையாக தான் இருக்கிறது ...

தற்போது நொடிந்து போயிருக்கும் தன்;பரம்பரை ஹோட்டலான மசாலா கபேவை எப்படியாவது முன்னுக்கு கொண்டு வரவேண்டுமென்று துடிக்கிறார் விமல் ... தன் குறுக்கு வழிகளால் விமலுக்கு உதவி  செய்கிறார் அவருடைய  ப்ரதர் சிவா ... மற்றொரு டிராக்கில் பத்து கோடி மதிப்புள்ள வைரத்தை செல்போனில் ஒளித்து வைத்து தன் மக்கு மச்சானிடம் பத்திரமாக(!) கொடுத்து அனுப்புகிறார் நகைவியாபாரி சுப்பு... செல்போன் சிவாவின் கைக்கு வர , மசாலா கபேவை முன்னுக்கு கொண்டு வந்தார்களா என்பதை நகைச்சுவை பட சொல்லியிருக்கிறார்கள் ...

படத்திற்கு ஹீரோவாக சிம்பிளான விமல் சரியான தேர்வு ... இடுப்பில் மிதி பட்டு முக்கால் வாசி படத்திற் மேல் இவர் நொண்டி நொண்டி நடப்பதை பார்க்கவே பாவமாக இருக்கிறது ... விமல் ஹோட்டலை முன்னேற்ற செய்யும் முயற்சிகளையும் , அவை நேர் மாறாக முடிவதையும் ஆரமபத்திலேயே மாண்டேஜ் சாங்கில் அழகாக சொல்லி விடுகிறார்கள். அதனால் தானோ என்னவோ தொடர்ந்து வரும் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் கொஞ்சம் போரடிக்கவே செய்கின்றன ...

முகத்தில் ரியாக்ஷனே இல்லாமல் நடித்தாலும் கைதட்டல் பெறுகிறார் சிவா...காதலிக்காக இவர் சூப்பர் மார்க்கட்டில் பொருட்களை களவாடும் இடம் கல கல ... முதல் பாதியின் சிரிப்பு சிவா பொறுப்பென்றால் இரண்டாம் பாதியை மூன்றாவது ஹீரோ சந்தானம் கையிலெடுத்துக் கொள்கிறார்.. அஞ்சலியின் முறைப்பையனாக இவர்செய்யும்காமெடி பழைய ப்ளாட் தான் என்றாலும் இவர் பாணியில் செய்து ரசிக்க வைக்கிறார் ...

விமலுக்கு ஜோடியாக அஞ்சலியும் ,சிவாவிற்கு ஜோடியாக ஓவியாவும் போட்டி போட்டு கொண்டு திறமையை காட்டியிருக்கிறார்கள் ... அதிலும் முன்னவரே ஜெயிக்கிறார் ...விஜய் எபனேசர் இசையில் படத்தில் " இவளுக இம்சை " தவிர மற்ற பாடல்கள் எல்லாமே இம்சையாக இருக்கின்றன...

போலிசாக வரும் ஜான் விஜய் , அவருக்கு பயந்து மாறு வேடத்தில் அலையும் இளவரசு , மண்டையில் அடிபட்டு சௌத்ரி , வால்டர் என்றெல்லாம் உலறும் போலீஸ்காரர் , எதை தூக்கி போட்டாலும் கொண்டு வந்து கொடுக்கும் நாய் , சுகர் மாத்திரை போட்டுக் கொள்ளும் அடியாள் இப்படி பல கதாபாத்திரங்களை வைத்து தனக்கு தெரிந்த திரைக்கதையை தெளிவாக செய்திருக்கிறார் சுந்தர் .சி ... சந்தானம் என்ட்ரிக்கு பிறகு படத்தை முடியும் வரை விறுவிறுவென கொண்டு செல்கிறார்கள் ...

கிரி படத்தில பேக்கரியை உயர்த்த வடிவேலு -அர்ஜுன் செய்யும் காமடியை மையக்கருவாக வைத்துக்கொண்டு மேட்டுக்குடி , நாம் இருவர்  நமக்கு இருவர் பட சமாசாரங்களை திரைக்கதையில் புகுத்தியது , கவர்மென்ட் வேலை பார்க்கும் அஞ்சலி போகிற போக்கில் அதை கண்டு கொள்ளாமல் சொந்த வேலையாக அலைவது , பாடல்கள் , ஏற்கனவே பார்த்து பழகிப் போன காட்சிகள் இவையெல்லாம் புல் மீல்ஸ் ஆக இருந்திருக்க வேண்டிய மசாலா கபேவை மினி மீல்ஸ் ஆக மாற்றுகின்றன ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 40

ஜெயா ப்ளஸ் தொலைக்காட்சியில் நல்லதோர் வீணை குறும்படம்

குறும்படம் எடுப்பவர்களை இணையதளங்கள் தவிர தொலைக்காட்சிகளும் சிறந்த குறும்படங்களை ஒளிபரப்புவதன் மூலம் தொடர்ந்து ஊக்குவித்து வருகின்றன ...

அந்த வகையில் ஜெயா ப்ளஸ் தொலைக்காட்சியில் வாரந்தோறும் சனிக்கிழமை ஒளிபரப்பாகும் " மாற்றுத்திரை " நிகழ்ச்சி முக்கியமானது... ஏற்கனவே யுடியுப் , பேஸ்புக் , மூன்றாம்கோணம் போன்ற இணைய தளங்களில் நல்ல வரவேற்ப்பை பெற்றுள்ள " நல்லதோர் வீணை "  குறும்படத்தை இந்த வாரம் " மாற்றுத்திரை " நிகழ்ச்சியில் சனிக்கிழமை காலை 11.30 மணிக்கு ஒளிபரப்புகிறார்கள் ...

இந்த நிகழ்ச்சியை பார்த்து தங்களின் மேலான கருத்துக்களை தெரிவிப்பதன் மூலம் எனக்கு அளித்து வரும் ஆதரவை தொடர்ந்து அளிக்குமாறு இந்த பதிவின் மூலம் கேட்டுக்கொள்கிறேன் ...எனக்கு இந்த வாய்ப்பினை அளித்த ஜெயா தொலைக்காட்சியினருக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியை  தெரிவித்துக்கொள்கிறேன் ...

வழக்கு எண் 18/9 - வளர்ச்சிக்கான பாதை ...

பெரிய நடிகர்களை நம்பாமல் தன் கதையை மட்டுமே நம்பி முற்றிலும் புதுமுகங்களை வைத்து படமெடுத்து அதை ஜெயிக்கவும் வைப்பதற்கு தைரியம் மட்டும் இருந்தால் போதாது , நல்ல திட்டமிடுதலும் நிறைய திறமையும் வேண்டும் ...இவையிரண்டும் தன்னிடம் இருப்பதை மீண்டும் ஒரு முறை இயக்குனர் பாலாஜி சக்திவேல் நிரூபித்திருக்கும் படம் " வழக்கு எண் 18/9 " ...

ஆசிட் வீசப்பட்டு ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆகியிருக்கும் ஜோதி
( ஊர்மிளா ) என்ற வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்ணிடம் போலிஸ்;இன்ஸ்பெக்டர் குமாரவேல் (முத்துராமன் ) மேற்கொள்ளும்;விசாரணையிலிருந்து தொடங்குகிறது படம்...

முதல் பாதியில் சந்தேகத்தின் ;பேரில் ரோட்டோர கடையில்வேலைசெய்யும் வேலு ( ஸ்ரீ ) விசாரிக்கப்பட,;இரண்டாம் பாதியில் +2 படிக்கும் வீட்டுக்கார பெண் ஆர்த்தி ( மனிஷா );கொடுக்கும் புகாரின் பேரில் தினேஷ் ( மிதுன் ) என்ற +2 படிக்கும் பணக்கார பையன் விசாரிக்கப்ப்டுகிறான் ...சட்டம் பணக்காரர்களுக்கும், ஏழைகளுக்குமிடையே எப்படி தன் கடமையை எப்படி செய்கிறது என்பதை;காதல் , காமம் , நட்பு , துரோகம் இவற்றையெல்லாம் சரியான விகிதத்தில் கலந்து சமூக அக்கறையுடன் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் ...

ஸ்ரீ விளிம்பு நிலை இளைஞனாக அப்படியே பொருந்துகிறார்.இவர்;சம்பந்தப்பட்ட ஆரம்ப காட்சிகள் கொஞ்சம் அழுகையாய் இருந்தாலும் ;அழுத்தமாய் இருக்கின்றன ...இவர் ஊர்மிளாவை ஒரு தலையாய் காதலிப்பதாலோ என்னவோ இவர் மேல் வரும் பச்சாதாபம் இவர் காதல்;மேல் வரவில்லை ...படம் முழுவதும் வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்ணாக;சாதாரணமக வந்து போகும் ஊர்மிளா கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் கண்கலங்க;வைக்கிறார் ...இவர் அம்மாவாக நடித்திருக்கும் வயதான பெண்மணி ;கவனத்தை ஈர்க்கிறார் ...

மனிஷா , மிதுன் இருவரும் ட்ரையான முதல் பாதியிலிருந்து கலகலப்பான இரண்டாம் பாதிக்கு நம்மை அழைத்து செல்கிறார்கள் ...ஆசையும் ,பயமும் கலந்த மிடில் கிளாஸ் பெண்ணையும் , பெண்ணாசை பிடித்து அலையும் பணக்கார பையனையும் மனிஷா ,மிதுன் இருவரும் நம் கண் முன்னே நிறுத்துகிறார்கள் ...

எங்கே பிடித்தார்கள் என்று தெரியவில்லை , இன்ஸ்பெக்டராக வரும்;முத்துராமனின் நடிப்பு அவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது ...இவர் மட்டுமல்ல ;விபச்சார பெண் ,ரோட்டோர கடை ஓனர் , கூத்துக்கார சிறுவன் , மிதுனின் அம்மா , மனிஷாவின் தோழி இப்படி நிறைய பேர் தங்கள் இயல்பான ;நடிப்பால் படம் பார்க்கிறோம் எனற உணர்வையே மறக்கடிக்கிறார்கள் புதுமுகங்களை இவ்வளவு இயல்பாக நடிக்க வைத்தற்க்கே இயக்குனருக்கு;ஒரு விழா எடுக்கலாம் ...

படத்தின் இயல்பு மாறாமல் டிஜிட்டலில் எடுத்திருக்கும் விஜய் மில்டனின் ஒளிப்பதிவு அருமை ...புதுமுக இசையமைப்பாளரி பிரசன்னாவின் இசையில்;வாத்தியமே இல்லாத இரண்டு பாடல்களும் ,பின்னணி இசையும் சூப்பர் ...

தினசரி பத்திரிக்கைகளில் படிக்கும் சம்பவங்களின் பின்னணியில் தொடுக்கப்பட்ட கதை , படத்தோடு நம்மை ஒன்ற செய்யும் திரைக்கதை , அனைவரின் நடிப்பு , ஆங்காங்கே வைக்கப்பட்ட சிம்பாலிக் ஷாட்கள் , பள்ளி மாணவ மாணவிகள் செக்ஸ் ஆசைகள் மூலம் மொபைலை தவறாக பயன்படுத்தும் விதத்தை அபாய கோட்டை தாண்டாமல் தரமாக சொன்ன விதம் , ராம் , விருமாண்டி ஸ்டைலில் இருவரின் பார்வையிலிருந்து கதையை சொன்னாலும் கன்டினுட்டி மாறாமல் சொன்ன நேர்த்தி இவையெல்லாம் வழக்கு எண்னை வழக்கமான சினிமாவிலிருந்து வித்தியாசப்படுத்துகின்றன ...;

நீளமாக விவரிக்கப்படும் ஆரம்ப காட்சிகள் ,செல்போனால் தன்னை படம்பிடிப்பது கூட தெரியாமல் பழகிக் கொண்டிருக்கும் மனிஷாவின்;கதாபாத்திரம் ,தப்பு செய்தவன் தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டுமென்ற ரசிகனின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்வதற்காக வைக்கப்பட்டது போன்ற கிளைமாக்ஸ் இது மாதிரியான சில குறைகள் இருந்தாலும் கதைக்காக உலக டி.வி.டி க்களை தேடி அலையாமல் நம்மை சுற்றி நடக்கும் சம்பவங்களை ;வைத்தே உலக சினிமாவை கொடுக்க முடியுமென்ற நம்பிக்கையை ;கொடுத்திருக்கும் வழக்கு எண் 18/9 நிச்சயம் வளர்ச்சிக்கான பாதை ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 45 

லீலை - ஏமாற்றவில்லை ...

நகர பின்ணனியில் ஒரு ஆள் மாறாட்ட காதல் கதையை அறிமுக இயக்குனர் ஆண்ட்ரூ அழகாக சொல்ல முற்பட்டிருக்கும் படம் " லீலை " ... சில வருடங்கள் கிடப்பில் இருந்து விட்டு தாமதமாக வெளி வந்திருந்தாலும் கொஞ்சம் கவனிக்க வைத்திருக்கும் படம் ... 

கார்த்திக் ( ஷிவ் பண்டிட் ) கல்லூரி காலத்தில் ஈசி கோயிங் கய் ... கார்த்திக்கும் , அவன் காதலித்து கைவிடும் இரண்டு பெண்களின் ரூம் மேட் கருணை மலரும் ( மானசி பரேக் ) ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துக் கொள்ளாமலேயே போனில் சண்டை போட்டுக் கொள்கிறார்கள் ... 

இரண்டு வருடங்கள் கழித்து இருவரும் எச்.சி.எல் லில் வேறு வேறு தளங்களில் வேலை பார்க்கும் போது எதிர்பாரா விதமாக மறுபடியும் அதே போல போனில் சண்டை வருகிறது ...பின் கருணை மலரை நேரில் பார்த்தவுடன் காதல் வயப்படும் கார்த்திக் தன்னை சுந்தர் என் அறிமுகம் செய்து கொண்டு காதல் லீலையை தொடர்கிறான் ... இறுதியில் இருவரும் சேர்ந்தார்களா என்பதை சற்றே நீளமாக இருந்தாலும் குழப்பாமல் சொல்லியிருக்கிறார்கள் ... 

ஷிவ் பண்டிட் ஐ.டி யில் வேலை பார்க்கும் இளைஞராக எளிதில் பொருந்துகிறார் ... இயல்பான நடிப்பு அவருடைய ப்ளஸ்...ஆனால் அவர் நடை மட்டும் ஏனோ மலச்சிக்கல் வந்தவர் போல இருக்கிறது ... 

மானசி பார்த்தவுடன் காதல் வயப்படும் அளவிற்கு அழகில்லை என்றாலும் சிரிப்பாலும் , நடிப்பாலும் கவர்கிறார் ... ஷிவ் பண்டிட் போல முகத்தை உம்மென்று வைத்துக்கொள்ளாமல் முக பாவங்களை காட்டி அசத்துவது இவருடைய ப்ளஸ் .ஆனால் பெரிய ஹீரோயினாக வளம் வருவதற்க்குரிய தோற்றம் இவரிடம் இல்லை ... 

கார்த்திக்கின் தோழி சுஜாவாக நடித்திருக்கும் சுஹாசினி ராஜ் கவனிக்க வைக்கிறார் ... சந்தானத்தின் தனி காமெடி ட்ராக் படத்திற்கு பெரிதாய் உதவவில்லை ... படத்தோடு இணைந்து சந்தானத்தையும் பயணம் செய்ய விட்டிருந்தால் ரசித்திருக்கலாம் ...சதீஸ் சக்ரவர்த்தி இசையில் " காதல் ஒரு வரம் " , " ஒரு துளி " பாடல்கள் முணுமுணுக்க வைக்கின்றன ... பின்னணி இசையும் ஒ.கே ... படத்திற்கு தேவையான அர்பன் லுக்கை வேல்ராஜின் ஒளிப்பதிவு கொடுக்கிறது ... 

          

சிம்பிளான ஒரு காதல் கதையை ஸ்டைலாக சொல்லியிருக்கும் இயக்குனரை பாராட்டலாம் ... லீட் ஆக்டர்களின் நடிப்பு , பாடல்கள் , ஷிவ் , மானசி இருவரின் கதாபாத்திரங்களையும் சில ஆரம்ப காட்சிகளிலேயே க்யுட்டாக விளக்கிய விதம் , பொறுமையாக அதே சமயம் தெளிவாக பதிய வைக்கப்படும் இருவருக்குமுண்டான காதல் இவையெல்லாம் லீலையை ரசிக்க வைக்கின்றன ... 

எல்லா சென்டர்களுக்கும் பொருந்தாத கதை பின்னணி , புதுமுகங்களை மையப்படுத்தியே படம் நகர்ந்து ஒரு விதமான சலிப்பை தருவது , சுவாரசியமான காட்சிகள் அதிகம் இல்லாமல் ஒரே லொக்கேஷன்களுக்குள் கதை சுற்றி வருவது இவையெல்லாம் லீலையில் நம்மை லயிக்க விடாமல் தடுக்கின்றன ... பெரிய எதிர்பார்ப்பு இல்லாததாலோ என்னவோ லீலை ஏமாற்றவில்லை ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 40 

பழையன புகுதலும் - பார்க்கத் துடிக்கும் படங்கள் ...

இந்த வருடம் வெளியான படங்களில் " கர்ணன் " சிறிய முதலீட்டில் அதிக லாபத்தை ஈட்டியிருப்பது திரைத்துறையினரை ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்தியிருப்பதோடு , கர்ணன் போல ஏற்கனவே பெரிய வெற்றியடைந்த படங்களை மீண்டும் மறு வெளியீடு செய்வதற்கான ஆயத்த வேளைகளில் ஈடுபடவும் வைத்திருக்கிறது ... இது போன்று எல்லா படங்களையும் மறு வெளியீடு செய்வார்களா என்று தெரியவில்லை , ஆனால் ஒரு ரசிகனாக நான் திரையில் பார்க்க விரும்பும் எவர் கிரீன் படங்களின் பட்டியல் இதோ :


சந்திரலேகா

எஸ்.எஸ்.வாசன் தயாரிப்பு , இயக்கத்தில் 1948 ஆம் ஆண்டு $ 600000 /. பட்ஜெட்டில் அந்த காலகட்டத்திலேயே அதிக பொருட்செலவில் எடுக்கப்பட்டு உலகம் முழுவதும் ரிலீசான முதல் தமிழ் படம் " சந்திரலேகா " .எம்.கே.ராதா , டி.ஆர்.ராஜகுமாரி , ரஞ்சன் , என்.எஸ்,கிருஷ்ணன் நடிப்பில் வெளியான இப்படம் பிரம்மாண்டத்திற்கு மறுபெயர் என்றே சொல்லலாம்

வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன்

பி.ஆர்.பந்துலுவின் இயக்கத்தில் நடிகர் திலகத்துடன் ஜெமினி கணேசன் , பத்மினி உட்பட பல பிரபல நட்சத்திரங்கள் நடித்து  1959 ஆம் ஆண்டு வெளியான " வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன் " வசூலில் சக்கை போடு போட்டதுடன் நடிகர் திலகத்திற்கு ஆசிய - ஆப்பிரிக்காவின் சிறந்த நடிகருக்கான விருதையும் வாங்கி தந்தது குறிப்பிடத்தக்கது ... ஆக்ஸ் துறையுடன் சிம்ம குரலில் சிவாஜி பேசிய வசனங்களை பெரிய திரையில் பார்ப்பது போல நினைத்து பார்த்தாலே உடல் புல்லரிக்கிறது ...

திருவிளையாடல்

சிவாஜி - சாவித்திரி ஜோடியில் வெளி வந்த மற்றுமொரு வெற்றி படம்
" திருவிளையாடல் " ... ஏ.பி.நாகராஜன் இயக்கத்தில் 1965 ஆம் ஆண்டு வெளியான படத்தில் எவ்வளவோ சுவாரசியமான விஷயங்கள் இருந்தாலும் என்றுமே நினைவில் நீங்காமல் இருப்பது சிவபெருமானாக நடித்த சிவாஜிக்கும் , தருமியாக நடித்த நாகேசுக்கும் இடையேயான வசனங்களும் , பால முரளி கிருஷ்ணா குரலில் " ஒரு நாள் போதுமா " பாடலும் ...


ஆயிரத்தில் ஒருவன்

சிறு வயதிலிருந்தே நான் சிவாஜி ரசிகனாக இருந்தாலும் எம்.ஜி.ஆரை பார்த்து முற்றிலும் பிரமித்த படம் " ஆயிரத்தில் ஒருவன் " ...1965  இல் சிவாஜிக்கு ஒரு திருவிளையாடல் என்றால் எம்.ஜி.ஆருக்கு " ஆயிரத்தில் ஒருவன் " ... எம்.ஜி.ஆர் , ஜெயலலிதா , நம்பியார் , நாகேஷ் போன்றவர்களின் நடிப்பிற்காகவும் , விஸ்வநாதன் - ராமமூர்த்தி இசையில் வாலி எழுதிய கருத்தாழம் மிக்க பாடல்களுக்காகவும் எத்தனை  முறை பார்த்தாலும் சலிக்காத படம் ...

 
எங்க வீட்டு பிள்ளை

டபுள் ஆக்டிங்கில் ஆள் மாறாட்டத்தை வைத்து எத்தனையோ படங்கள் வந்திருந்தாலும் அவை எவையும் " எங்க வீட்டு பிள்ளை " யை மிஞ்ச முடியாது. வாலியின் வரிகளில் " நான் ஆணையிட்டால் " பாடல் எம்.ஜி.ஆர் முதலமைச்சர் ஆக போவதை மக்களுக்கு முன் கூட்டியே உணர்த்தியது ...

காதலிக்க நேரமில்லை

பெரிய ஹீரோக்கள் படம் மட்டும் தான் மனதில் நிற்க வேண்டுமா ? நிச்சயம் இல்லை என்று " காதலிக்க நேரமில்லை " படம் பார்த்த அனைவரும் சொல்வார்கள் ... அறிமுக ஹீரோ ரவிச்சந்திரன் , காஞ்சனா , முத்துராமன் , நாகேஷ் இவர்கள் கூட்டணியுடன் , விஸ்வநாதன் - ராமமூர்த்தியின் இசையும், ஸ்ரீதரின் இயக்கமும் யாரமையுமே படம் பார்க்க நேரமில்லை என்று சொல்ல வைக்காது ... நாகேஷ் , பாலையாவிடம் சொல்லும் பேய் கதையை நினைத்தால் இன்றும் சிரிப்பு வரும் ...

அதே கண்கள்
 

ரொமாண்டிக் ஹீரோவாக இருந்த ரவிச்சந்திரனை ஆக்சன் ஹீரோவாகவும் ஆக்கிய அருமையான த்ரில்லர் படம் " அதே கண்கள் " , த்ரில்லர் படமாக இருந்தாலும் நாகேஷ் பெண் வேடமிட்டு நடித்திருக்கும் காட்சிகள் நகைச்சுவையின் உச்சக்கட்டம் ... 

16 வயதினிலே

ரஜினி , கமல் இருவரும் இணைந்து நடித்த எத்தனையோ படங்களுள் அவர்களின் நடிப்புக்காக மட்டுமின்றி , வெறும் செட்டுக்குள் இருந்த தமிழ் சினிமாவை வெளி உலகுக்கு எடுத்து வந்த ட்ரென்ட் செட்டர் பாரதிராஜாவின் இயக்கத்திற்காகவும் இன்றளவும் பேசப்படும் படம் " 16  வயதினிலே " ... இவை தவிர மயிலாக ஸ்ரீதேவியின் நடிப்பு , கவுண்ட மணியின் அறிமுகம் , இசைஞானியின் இசை இவையெல்லாம் படத்தின் மற்ற சிறப்பம்சங்கள் ...

நாயகன்

தமிழ் சினிமாவின் நாடகத்தனத்தை உடைத்ததில் பாரதிராஜா ஒரு ட்ரென்ட் செட்டர் என்றால் அதை " நாயகன் " படத்தின் மூலம் தொழில் நுட்ப ரீதியாக அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்து சென்ற விதத்தில் மணிரத்னம் ஒரு ட்ரென்ட் செட்டர் ... கமல் , தோட்டா தரணி , பி.சி.ஸ்ரீராம் இவர்களுக்கெல்லாம் இந்த படத்தின் மூலம் தேசிய விருது கிடைத்ததில் சந்தோஷம் என்றாலும் இசைஞானிக்கு கிடைக்காமல் போனது காலத்திற்கும் மனதில் நிற்கும் வருத்தம் ... 

பாட்ஷா

எந்த ஒரு லாஜிக்கும் பார்க்காமல் அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய ஒரே ஹீரோ சூப்பர் ஸ்டார் " ரஜினிகாந்த் " ... அவரை மாஸ் ஹீரோவாக முன்னிறுத்தி எத்தனையோ படங்கள் வந்திருந்தாலும் " பாட்ஷா " தான் மாஸ் ஹீரோயிசத்தின் உச்சக்கட்டம் ... " நான் ஒரு தடவ சொன்னா " என்ற பாலகுமாரனின் வசனத்தை சூப்பர் ஸ்டார் சொல்லி கோடி தடவை கூட கேட்கலாம் ... எத்தனை முறை பார்த்தாலும் சலிக்காத படம் " பாட்ஷா " ...

ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி - ஓ.கே ...

        

சினிமா எடுப்பவர்களில் இரண்டு வகை உண்டு ... ஒவ்வொரு படத்திலும் புதிதாக எதையாவது செய்வது அல்லது செய்ய முனைவது , பெரிதாக எதையும் பற்றி கவலைப்படாமல் தனக்கு எது சரியாக வருமோ ரிஸ்க் எடுக்காமல் அதில் மட்டுமே பயணிப்பது ... இதில் இரண்டாவது வகையான இயக்குனர் ராஜேஷ் தன் முதல் இரண்டு படங்களை போலவே இப்படத்திலும் காமெடி குதிரையில் சந்தானத்தின் உதவியுடன் போரடிக்காமல் பயணம் செய்திருக்கிறார் ...

கதையை பற்றி சொல்வதற்கு பெரிதாக எதுவும் இல்லையென்றாலும் சொல்கிறேன் ... சத்யம் தியேட்டரில் வேலை பார்க்கும் சரவணன் ( உதயநிதி ஸ்டாலின் ) சத்யம் தியேட்டர் ஓனர் பையன் போல டிப் டாப் ட்ரெஸ்சுடன் தன் நண்பன் பார்த்தாவுடன் ( சந்தானம் ) வெட்டியாக ஊர் சுற்றுகிறார் ... ஒரு நாள் ட்ராபிக் சிக்னலில் மீராவை ( ஹன்சிகா ) சந்தித்தவுடன் எல்லா ஹீரோக்களும் என்ன செய்வார்களோ அதையே அவர் டெபுடி கமிஷனரின் மகள் என்று தெரிந்தும் செய்கிறார் ... கடைசியில் காதலியின் கையை பிடித்தாரா என்பதை இயக்குனர் தன் பாணியில் சொல்லியிருக்கிறார் ...

                                     

ஆரம்ப காட்சிகளில் ஏனோ தானோ என்று இருந்தாலும் போக போக பக்கத்து வீட்டு பையனை போல பரிச்சியம் ஆகிறார் உதயநிதி ஸ்டாலின் ... க்ளோஸ் அப்பில் நடிப்பிற்கு புதுசு என்று தெரிந்தாலும் அலட்டி கொள்ளாத நடிப்பால் அட போட வைக்கிறார் ... குறிப்பாக ஹன்சிகாவிற்கு பார்த்த மாப்பிள்ளை அவரை மூக்கை உடைத்தவுடன் உதயநிதி ரியாக்சனுடன் ஒரு ஆட்டத்தை போட்டு க்ளாப்சை அள்ளுகிறார்...டான்ஸ் மாஸ்டர் இவரை அதிகம் சிரமப்படுத்தக் கூடாது என்று நினைத்தாரோ என்னவோ எல்லா பாடல்களுக்கும் ரொம்பவே சாப்ட் மூவ்மெண்ட்ஸ் கொடுத்து பாக்யராஜ் போல உதயநிதியை உடற்பயிற்சி செய்ய வைத்துவிட்டார் ...

                                      

படத்தில் ஹன்சிகாவை சின்னத்தம்பி குஷ்பூ போல இருப்பதாக ஹீரோ சொல்கிறார் ஆனால் அவரோ இப்போதிருக்கும் குஷ்பூ போல ஓவர் புஷ்டியாகவே இருக்கிறார் ... சில ஹீரோயின்களை பார்த்தால் காதல் வரும் , சில ஹீரோயின்களை பார்த்தால் காமம் வரும் , ஏனோ ஹன்சிகாவை பார்த்தால் மட்டும் எதுவும் வரமாட்டேன் என்கிறது ...நடிப்பை பொறுத்தவரையில் ஓ.கே ...;

சந்தானத்தை பற்றி என்ன சொல்ல ? கவுண்டமணி நடிக்காத குறையை தீர்த்து வைக்கிறார் ...இந்த படத்தில் கலாய்ப்பதோடு மட்டும் நிறுத்திக் கொள்ளாமல் தன் மேனரிசம் மூலமும் நன்றாகவே சிரிக்க வைக்கிறார் ... சரண்யா தனக்கு ஏன் தேசிய விருது கொடுத்தார்கள் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை நிரூபித்திருக்கிறார் ... இவருக்கும் , அழகம் பெருமாளுக்கும் இடையேயான ட்ராக் ஒரு அழகான குட்டி கதை ...

யுவனை விட்டு விட்டு ராஜேஷ் ஹாரிசுடன் சேர்ந்ததில் பாதிப்பில்லை ... நா.முத்துகுமாரின் வரிகளில் பாடல்கள் நன்றாகவே இருக்கின்றன .. குறிப்பாக " காதல் ஒரு " , " வேணாம் மச்சான் " பாடல்கள் அருமை... சினேகா , ஆர்யா சில சீன்களே வந்தாலும் நல்ல ரெஸ்பான்ஸ் ... 

படம் போவது தெரியாமல் சிரித்தாலும் இயக்குனரின் முந்தைய இரண்டு படங்களிலும் பார்த்த அதே கதை , யூகிக்க முடிகின்ற அடுத்தடுத்த சீன்கள் இவையெல்லாம் இன்னும் எத்தனை படம் தான் இப்படியே எடுப்பாரோ என்று கேட்க வைக்கின்றன ... காமடியான பல சீன்களை எடுத்து அதை கதையாக சொல்லாமல் கதையுடன் கூடிய காமெடி படத்தை எடுத்தால் நிச்சயம் காதலிக்க நேரமில்லை , மைக்கேல் மதன காமராஜன் , உள்ளத்தை அள்ளித்தா போல என்றுமே மனதில் நிற்கும் படங்களை இயக்குனர் ராஜேஷாலும் தர முடியும் ... இயக்குனர் முயற்சி செய்வாரா என்பதை அடுத்த படத்தில் பார்க்கலாம் ...

ஸ்கோர் கார்ட் : 41 

யாழ் விருது 2012 - தமிழ் குறும்பட போட்டி ...

குறும்படங்கள் மாற்று சினிமாவுக்கான முயற்சியாகவும் , திரைத்துறையில் மக்கள் பங்கேற்பை கொண்டு வரும் முயற்சியாகவும் இருப்பதால் அதனை ஊக்குவிக்கும் பொருட்டு பிரபல திரைப்பட இயக்குனர் மு,களஞ்சியம் அவர்களின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் தமிழர் நலம் பண்பாட்டியக்கம் ஆண்டு தோறும் மே மாதத்தில் " யாழ் விருது " குறும்பட போட்டியை நடத்த திட்டமிட்டுள்ளது ... அதன்படி இந்த ஆண்டு தன் முதல் குறும்பட போட்டியை நடத்தவுள்ளது ...

போட்டியில் வெற்றி பெறும் குறும்படங்களுக்கு முதல் பரிசு ரூ.20000 /. , இரண்டாம் பரிசு ரூ.10000 /., மூன்றாம் பரிசு ரூ. 5000 /. , மற்றும் ஆறுதல் பரிசாக தலா ரூ.1000 /.. வீதம் ஐந்து குறும்படங்களுக்கும் தரப்படும் எனவும் அறிவித்துள்ளது ...

எடிட்டர் லெனின் தலைமையில் இயக்குனர் ஜனனாதன் உட்பட பிரபல இயக்குனர்கள் சிறந்த குறும்படங்களை தேர்வு செய்வார்கள் எனவும் , போட்டிகள் முன்னணி இயக்குனர்கள் , சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் முன்னிலையில் நடைபெறும் எனவும் தமிழர் நலம் கலை பண்பாட்டியக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் இயக்குனர் செ.பி.முகிலன் தெரிவித்தார் ... தமிழர் நலம் பேரியக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் அக்னி ராஜ் (எ) தமிழரன் உடனிருந்தார் ...திரைப்படநடிகை அஞ்சலி பரிசு வழங்கும் நிகழ்ச்சியில் பங்கு பெறப்போவதும் மற்றொரு சிறப்பம்சம்...

தமிழ் குறும்பட குறுவட்டையையும் ( டி.வி.டி ) , " தமிழர் நலம் கலை பண்பாட்டியக்கம் " என்ற பெயருக்கு ரூ.250 / க்கான வரைவோலையையும்
( டி.டி ) போட்டியில் பங்கு பெறுவதற்கு கடைசி நாளான ஏப்ரல் 20 க்குள் அனுப்ப வேண்டிய முகவரி:

தலைவர் , தமிழர் நலம் பேரியக்கம் ,
எண் : 5 ,முதல் தெரு , இரண்டாவது நிழற்சாலை ,
அசோக் நகர் , சென்னை - 600083 .
அலை பேசி : 73588 38594

விதிமுறை பற்றிய மற்ற தவல்களுக்கு கீழ்கண்டவற்றை பார்க்கவும்

www.thamilarnalam.com / email : thamilarnalam@gmail.com 

நல்லதோர் வீணை ... ( நேசம் + யுடான்ஸ் அமைப்பினரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குறும்படம் )

குறும்படம் இயக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் சில வருடங்களாகவே மனதில் இருந்தும் அதற்கான நேரமும் , சந்தர்ப்பமும் அமையவில்லை ... குறிப்பாக கலைஞர் தொலைகாட்சியில் நாளைய இயக்குனர் நிகழ்ச்சியை ஆரம்பித்த வருடமே கதையை முடிவு செய்தும் அதை எடுப்பதற்கான சூழல் இல்லை ...

வழக்கம் போல சினிமா விமர்சனங்களில் வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டிருந்த பொழுது , குறும்படங்களையும் விமர்சனம் செய்யலாமே என மூன்றாம் கோணம் ஷஹி கொடுத்த ஆலோசனைக்கேற்ப " குறும்பட கார்னர் " பகுதியில் சில குறும்படங்களை விமர்சனம் செய்து வந்தேன் ... விமர்சனங்களுக்காக குறும்படங்களை பார்க்க தொடங்கியதில் மீண்டும் என் குறும்பட ஆசை துளிர்க்க தொடங்கியது ...

இதற்கிடையில் நேசம் + யுடான்ஸ் அமைப்பினரின் புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு கதை , கட்டுரை , குறும்பட போட்டிகளுக்கான அறிவுப்பு வரவே நாம் எடுக்கப்போகும் முதல் குறும்படமே ஒரு நல்ல நோக்கத்திற்காக இருக்கட்டுமே என்ற எண்ணம் என்னை மேலும் உந்தியது ...

அலுவல்களும் , குறுகிய கால அவகாசமும் இடையூறுகளாக இருந்த போதிலும் நினைத்த படி இரண்டே நாட்களில் குறும்படத்தை முடிக்க முடிந்ததில் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லிக்கொள்வதோடு எனக்கு உறுதுணையாய் இருந்த நடிகர் சேஷன்,ஒளிப்பதிவாளர் ஆனந்த் சாரி , எடிட்டர் கார்த்திக் , இசையமைப்பாளர் உதய் மற்றும் பணிபுரிந்த அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்...

எனது குறும்படத்தை புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரத்திற்காக     தேர்ந்தெடுத்தமைக்கும் , சான்றிதழ் வழங்கி கெளரவித்தமைக்கும் நேசம் +  யுடான்ஸ் அமைப்பினருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன் ...இது வரை என் எழுத்துக்களை தொடர்ந்து படித்து நிறை , குறைகளை சுட்டிக்காட்டி உற்சாகம் அளித்து வரும் நண்பர்களும் , அன்பர்களும் அதே ஆதரவை என் புது முயற்சிக்கும் தருவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் இதோ குறும்படத்திற்கான இணைப்பை தருகிறேன் ..